Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Apostazja - definicja, warunki, konsekwencje

Apostazja (gr. „odstępstwo, odpadnięcie”) to dobrowolne, świadome i całkowite porzucenia wiary przez ochrzczonego chrześcijanina. Sam termin wywodzi się z greckiego przekładu Pisma Świętego, gdzie został użyty na oznaczenie odejścia ze wspólnoty wiernych (Jr 2, 19; Dz 21, 21). 

Niektórzy określenie apostazja wiążą z postacią Juliana Apostaty, cesarza rzymskiego w latach 361-363 r., który cofnął poparcie dla chrześcijaństwa i próbował na powrót wprowadzić kult pogańskich bóstw.

Za apostatę uważa się powszechnie osobę, która formalnie, administracyjnie wystąpiła z Kościoła katolickiego, niemniej – według Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 751) –  apostatą jest każda osoba uznająca się za całkowicie niewierzącą. W tym drugim przypadku jest to odstępstwo ciche, które nie niesie za sobą żadnych kar kanonicznych.

Droga oficjalna, prowadząca do aktu apostazji, jest regulowana w polskim Kościele przez dokument „Zasady postępowania w sprawie formalnego aktu wystąpienia z Kościoła” z 2008 r. Procedura apostazji kończy się dokonaniem odpowiedniego wpisu w parafialnej księdze ochrzczonych oraz ekskomuniką automatycznie nałożoną na apostatę.

Ekskomunika jest najsurowszą karą kościelną, która pozbawia

Zobacz również

  • Struktura organizacyjna i hierarchia Kościoła katolickiego

    Najmniejszą i podstawową jednostką administracyjną w Kościele katolickim jest parafia. Kieruje nią proboszcz, a pomagają mu w tym: wikariusz, czasami diakon, kościelny i organista. Centralnym ośrodkiem życia parafii jest kościół parafialny.

    Więcej
  • Hierarchia i rodzaje święceń kapłańskich

    Sakrament święceń (inaczej: sakrament kapłaństwa, sakrament posługi apostolskiej) obejmuje trzy stopnie: episkopat, prezbiterat i diakonat.

    Więcej
  • Opus Dei - co to jest, członkowie, opis. Opus Dei w Polsce

    Opus Dei (łac. Dzieło Boże; pełna nazwa: Prałatura Świętego Krzyża i Opus Dei) jest prałaturą personalną Kościoła katolickiego. Organizacja ta została założona 2 października 1928 r. w Madrycie przez św. Josemarię Escrivę. Ma zasięg międzynarodowy – obecnie działa na wszystkich kontynentach i liczy około 85 t...

    Więcej
  • Świeccy w Kościele katolickim - kim są, rola, zadania

    Laikatem (gr. „lud”), czyli ludźmi świeckimi, nazywa się  w Kościele katolickim wszystkich wiernych, którzy nie otrzymali święceń wyższych i nie są duchownymi, niemniej zostali w pełni włączeni w Kościół poprzez sakramenty wtajemniczenia (chrzest, bierzmowanie i Eucharystię).

    Więcej
  • Życie zakonne - zakony katolickie. Rodzaje zakonów - kryteria, charakterystyka

    Zakonami nazywa się potocznie instytucje religijne o charakterze wspólnotowym, których członkowie dążą do świętości poprzez zachowanie trzech ślubów: czystości, ubóstwa oraz posłuszeństwa. Swoją praktyką dają oni wyraz doskonałej miłości Boga, całkowitego poświęcenia się Jego służbie, służb...

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
spk
maciej • 2020-03-30 16:26:57
Jerzy Dudek
xd • 2020-03-30 18:04:30
ererbbeeeeeee
dbgbt • 2020-03-30 14:22:18
Dzięki, przydało się
Dawid • 2020-03-29 17:09:29
Jest ok:)
Nikusia • 2020-03-29 14:31:16