Apostazja - definicja, warunki, konsekwencje

Apostazja (gr. „odstępstwo, odpadnięcie”) to dobrowolne, świadome i całkowite porzucenia wiary przez ochrzczonego chrześcijanina. Sam termin wywodzi się z greckiego przekładu Pisma Świętego, gdzie został użyty na oznaczenie odejścia ze wspólnoty wiernych (Jr 2, 19; Dz 21, 21). 

Niektórzy określenie apostazja wiążą z postacią Juliana Apostaty, cesarza rzymskiego w latach 361-363 r., który cofnął poparcie dla chrześcijaństwa i próbował na powrót wprowadzić kult pogańskich bóstw.

Za apostatę uważa się powszechnie osobę, która formalnie, administracyjnie wystąpiła z Kościoła katolickiego, niemniej – według Kodeksu Prawa Kanonicznego (kan. 751) –  apostatą jest każda osoba uznająca się za całkowicie niewierzącą. W tym drugim przypadku jest to odstępstwo ciche, które nie niesie za sobą żadnych kar kanonicznych.

Droga oficjalna, prowadząca do aktu apostazji, jest regulowana w polskim Kościele przez dokument „Zasady postępowania w sprawie formalnego aktu wystąpienia z Kościoła” z 2008 r. Procedura apostazji kończy się dokonaniem odpowiedniego wpisu w parafialnej księdze ochrzczonych oraz ekskomuniką automatycznie nałożoną na apostatę.

Ekskomunika jest najsurowszą karą kościelną, która pozbawia

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 4 =
Ostatnio komentowane
SUPER DZIĘKI BARDZO
PO PROSTU KULFON • 2020-11-29 18:49:53
elo
maciek z kalisza • 2020-11-29 11:56:35
ta
ja • 2020-11-29 11:21:27
dzięki
twój stary • 2020-11-28 14:23:27
super
andrzej • 2020-11-28 13:21:14