Stany Zjednoczone Ameryki w I. połowie XIX w. - rozwój terytorialny Stanów Zjednoczonych

Powstałe pod koniec XVIII wieku młode państwo, jakim było USA, miało jednak ogromne ambicje. Znajdujące się daleko od Europy, na kontynencie w większości jeszcze niezbadanym i nieskolonizowanym, możliwym do zagospodarowania.

Początkiem ekspansji USA było pokojowe przejęcie terenów francuskiej Luizjany, którą Stany Zjednoczone po prostu odkupiły od Napoleona Bonaparte w roku 1803. Wprawdzie wojna pomiędzy Wielką Brytanią i Amerykanami w latach 1812 – 1815 nie dała USA upragnionej zdobyczy, jaką miała być Kanada, jednak już w roku 1821 Stany Powiększyły się o Florydę, odkupioną od Hiszpanii.

W latach 40. XIX wieku Amerykanie nawiązywali coraz lepsze kontakty z separatystami teksańskimi, formalnie będącymi jeszcze częścią Meksyku. W następstwie aneksji Teksasu, później zaś wojny z Meksykiem w latach 1846 – 1848 Stany uzyskały także Kalifornię i Nowy Meksyk. W 1848 roku przejęły też brytyjski Oregon, a w 1867 odkupiły od carskiej Rosji Alaskę.

Jednocześnie z ekspansją zewnętrzną Stany Zjednoczone prowadziły kolonizację wewnętrzną, polegająca głównie na izolowaniu, potem zaś stopniowym wypieraniu licznych plemion indiańskich, które przeszkadzały w pełnym zagospodarowaniu nowych ziem. Działania te prowadziły często do konfliktów i wojen pomiędzy osadnikami a tubylcami. Jednak stawka tych działań była dosyć wysoka, a zyski z kolonizowania nowych ziem – ogromne, toteż od drugiej połowy wieku XIX rdzenna ludność Ameryki była zmuszona coraz częściej do życia na niewielkich i biednych obszarach.