Konrad Wallenrod - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy) - strona 2

bohater z przerażeniem dostrzega ogromny zasięg własnej zemsty – planowanej szczegółowo przez wiele lat i tej, której poświęcił to, co miał najcenniejszego. Upragniony cel młodego Waltera zamienia się w gorzki triumf dojrzałego człowieka. Konradowi pozostaje jedynie czara z trucizną i świadomość, że swoim poświęceniem być może opłacił wolność narodu.

Walka

Tyś niewolnik, jedyna broń niewolników – podstępy.
Zostań jeszcze i przejmij sztuki wojenne od Niemców,
Staraj się zyskać ich ufność, dalej obaczym, co począć.

Wallenrod toczy walkę niezgodną z rycerskim kodeksem. Aby osiągnąć cel musi posłużyć się kłamstwem, wkupić w łaski zakonników, żyć wśród nich, przewodzić ich walce a w finale – z premedytacją doprowadzić do ich zguby. Konrad zdaje sobie sprawę, że jego działania nie można nazwać „szlachetnym”, ale nie ma wyjścia. Dopóki może, staje z wrogiem twarzą w twarz. Obiera drogę spisku dopiero wtedy, gdy zawodzą inne środki działania. Wówczas, zgodnie z maksymą Machiavellego – (…) są dwa sposoby walczenia… trzeba być lisem i lwem” – postanawia zostać „lisem” i wkraść się w szeregi wroga. Niezwykły upór i motywacja budowana przez lata niewoli pozwalają mu osiągnąć cel.

Artysta

Płomień rozgryzie malowane dzieje,
Skarby mieczowi spustoszą złodzieje,
Pieśń ujdzie cało (…)

Rola pieśni, poezji i samego artysty jest jednym z głównych wątków utworu. W poemacie pieśń ludowa – podobnie jak jej twórca – spełnia wiele ról. Po pierwsze – jest bronią silniejszą niż oręż. Po drugie – stanowi najcenniejszy skarb narodowy, gdyż odgrywa rolę „arki”, w której zamieszkuje duch uciśnionego ludu. Po trzecie – jest zapisem narodowych dziejów; nośnikiem tradycji, kultury, obyczajów. W poemacie pieśnią „walczy” właśnie Halban – bard, wajdelota, powiernik i towarzysz Wallenroda. Mnich jest doświadczonym i mądrym starcem, ma świadomość tego, że uciśniony naród potrzebuje nadziei i otuchy. Halban potrafi wzbudzić te uczucia w Konradzie, przypominając mu stare, litewskie pieśni. Wajdelota jest także pomysłodawcą planu wielkiej zemsty na zakonie krzyżackim. Umiejętnie podsyca w swym podopiecznym nienawiść. Podczas uczty na zamku śpiewa przejmującą pieśń o krzywdach wyrządzonych przez zakon, przestrzegając słuchających słowami „z tej pieśni wstanie mściciel”. W finale poematu Halban obiecuje umierającemu Wallenrodowi upamiętnienie jego czynów.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 5 =
Ostatnio komentowane
7
• 2022-10-06 16:22:08
a
• 2022-10-06 14:58:01
1Tm 3:15 "Gdybym jednak się opóźniał, będziesz już wiedział, jak należy zachowywa...
• 2022-10-03 20:33:03
Super
• 2022-10-03 17:32:47
Przydały mi się te choroby
• 2022-10-02 10:10:41