Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Relacje między Bogiem i człowiekiem i obraz Boga w Pieśni XXV i Trenie XVIII

Ostatnio komentowane
No!I don't want that!
GiveMeTheBread • 2019-02-16 18:50:08
Gdyby nie prawa socjalne i ekonomiczne korporacje by robiły to co by chciały.
Posthumous Play • 2019-02-16 16:11:14
Not rozumiem... im anderstend
Typowy Anglik • 2019-02-16 14:01:27
zapraszam na youtube kanał szkodziu
miłosz szkolny • 2019-02-16 11:37:52
"...Oprócz tego wprowadził on instytucjonalne mechanizmy związane z prowadzeniem polity...
Pozdro z fartem • 2019-02-16 04:19:45
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Obraz Boga w Trenie XVIII i w Pieśni XXV jest bardzo podobny, choć sytuacja podmiotu lirycznego w obu utworach zupełnie inna. Wpływa to w zdecydowany sposób na relację człowiek-Bóg.

W obu wierszach Bóg został ukazany jako sprawiedliwy i dobry Ojciec. Poeta wierzy w jego miłosierdzie, które w Pieśni XXV objawia się poprzez dzieło stworzenia, zaś w Trenie XVIII w wybaczeniu win. Kreacja Boga jest więc konsekwentna, choć w pieśni na pierwszy plan wysuwa się jego rola Stwórcy, w trenie zaś Sędziego. To, co zasadniczo różni oba utwory, to sytuacja podmiotu lirycznego.

W Pieśni XXV o incipicie „Czego chcesz do nas, Panie” podmiot liryczny wypowiada się w liczbie mnogiej (poza jednym wyjątkiem), podkreślając swoją przynależność do społeczności ludzi wierzących. W Trenie XVII jest podobnie, co jest tym bardziej znaczące, ponieważ jest to jedyny utwór cyklu, w którym zbolały ojciec nie mówi tylko w swoim imieniu, rezygnuje ze indywidualizmu, by wyrazić prawdy dotyczące ogółu ludzkości.

Tym, co rożni obie sytuacje, jest sumienie podmiotu lirycznego. Pieśń XXV ma niezaprzeczalnie charakter dziękczynny i pochwalny. Podmiot liryczny wraz z innymi chwali Boga za wszystko, co dał ludzkości. Świat

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =