Obce nazwy własne - pisownia i odmiana

Pisownia obcych nazw własnych zależy od:

a. zwyczaju językowego - wiele nazw spolszczono dawno temu (Wiedeń, Praga, Paryż) i w takiej formie funkcjonują we współczesnej polszczyźnie,

b. zasad transkrypcji i transliteracji, które umożliwiają dostosowanie zapisu do możliwości alfabetu łacińskiego (np. z greki czy  alfabetu rosyjskiego),

c. wymagań systemu językowego, który reguluje m.in. odmianę wyrazów,

d. pochodzenie nazwy - inaczej np. odmienia się nazwiska angielskie, inaczej węgierskie.

 

1. NAZWISKA

 

2. IMIONA

a. Pisownia

Imiona żyjących współcześnie obcokrajowców należy zapisywać w wersji oryginalnej, nawet jeśli istnieją ich polskie odpowiedniki (np. Michelle Obama, nie - Michalina Obama, Stephen King, nie - Stefan King). W przypadku imion zapisanych alfabetem innym niż łaciński stosuje się transkrypcję i transliterację (np. ros. Андроник - Andronik, gr. Ἡρακλείδης - Heraklides).

Wiele imion (i nazwisk) postaci żyjących wcześniej zostało spolszczonych - Jerzy Waszyngton (ang. George Washington), Krzysztof Kolumb (wł. Cristoforo Colombo), Wolter (fr. Voltaire), Jan Sebastian Bach (niem. Johann Sebastian Bach). Równie wielu używa się w brzmieniu oryginalnym - Carlo C

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
nie wiem
linia brzegowa(półwyspy, wyspy, morza i oceany) • 2020-09-23 16:23:59
ez
tak o • 2020-09-23 15:28:13
adł w końcu stoła, Podparł się w boki jak basza: »Hulaj dusza! hulaj!« woła, Ś...
 Jedzą, piją, lulki palą, Tańce, hulanka, swawola; Ledwie karczmy nie rozwalą, Cha, cha! chi, chi! hejża! hola!  Twardowski si • 2020-09-23 09:50:19
dzięki wielkie!
xayoo • 2020-09-21 12:24:47
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29