Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pisownia ó,u, zasady

Głoskę u we współczesnej polszczyźnie oznacza się za pomocą dwu liter – u oraz ó.

ZASADY PISOWNI Ó

Ó piszemy, jeśli w wyrazach pokrewnych wymienia się na:

- o (bóg – bogowie, zachód – zachody, mróz – mroźny),

- e (pióro – pierze, wiózł – wieźć, szóstka – sześć),

- a (wrócić – wracać, skrót – skracać, mówić – mawiać).

Ó piszemy w zakończeniach wyrazów:

a. -ów (Kraków, gotów, parów),

b. -ów w dopełniaczu liczby mnogiej rzeczowników (D. kogo? czego? – psów, domów, przypadków),

c. w przyrostkach -ówna (Nowakówna, Kowalczykówna, Bobrówna),

d. w przyrostkach -ówka (makówka, główka, głodówka).

Ó piszemy na początku następujących wyrazów: ósemka, ósmak, ósmoklasista, ósmy, ów, ówczesny, ówdzie.

W języku polskim funkcjonuje spora ilość wyrazów z ó, o pisowni których nie decyduje żadna z powyższych zasad. Ich pisownia ma bowiem uzasadnienie historyczne (tzn. wynika z procesów, jakim na przestrzeni wieków podlegał nasz język). Wyrazy te trzeba po prostu zapamiętać:

Krótka, rózga, kłótnia, córka,
zbój, powrósło, ogół, skórka,
ókno, włóczka, wróżba, różna,
żółw, tchórzliwy, wróbel, próżniak.
Oprócz czółna, żółtko, wiórek,
wójt, równina, chór przepiórek.

Póty, póki, król, jaskółka

Zobacz również

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 1 =
Ostatnio komentowane
l
k • 2020-04-02 14:25:43
XD
ktoś napewno • 2020-04-02 14:17:54
ok
adfghjk • 2020-04-02 12:00:50
Lubicie mnie chociaż tutaj?
Dis • 2020-04-01 18:53:24
Nawet nawet
OlisiaSyb • 2020-04-01 17:33:11