Pisownia końcówek -ą, -om i -ę, -em

Trudności związane pisownią końcówek , -em i -ą, -om wynikają z różnic w wymowie.

Końcówka bywa wymawiana jako -om, np. Śpieszę z [pomocom]. Wymowa ta ma charakter gwarowy i nie mieści się w normie ogólnopolskiej. Dlatego należy pamiętać o:

1. pisowni końcówki -om w celowniku liczby mnogiej rzeczowników (komu? czemu? - chłopcom, drzewom, chmurom),

2. pisowni końcówki w narzędniku* i bierniku** liczby pojedynczej (z kim? z czym? - tą małą dziewczynką, trzecią godziną, szalejącą burzą / kogo? co? - małą dziewczynkę, trzecią godzinę, szalejącą burzę) oraz w 3 osobie liczby mnogiej czasu teraźniejszego (oni / one - chodzą, oglądają, czekają).

* w narzędniku liczby pojedynczej rzeczowników, przymiotników, odmieniających się przymiotnikowo zaimków, liczebników i imiesłowów rodzaju żeńskiego

** w bierniku liczby pojedynczej przymiotników, odmieniających się przymiotnikowo zaimków, liczebników i imiesłowów rodzaju żeńskiego

Końcówkę wymawia się z lekką nosowością lub bez nosowości. W zapisie występuje ona w bierniku liczby pojedynczej rzeczowników rodzaju żeńskiego (mamę, wodę, okolicę, roślinę) oraz w mianowniku i bierniku niektórych rzeczowników rodzaju nijakiego w liczbie pojedynczej (dziecię, pisklę, znamię).

Końcówki i -em są charakterystyczne dla czasowników w 1 osobie liczby pojedynczej czasu teraźniejszego. Należy pamiętać, że:

1. końcówki używa się dla czasowników, w przypadku których druga osoba kończy się na -esz, -isz, -ysz (mogę - możesz, myślę - myślisz, słyszę - słyszysz),

2. końcówka -em jest charakterystyczna dla czasowników wiedzieć, śmieć, jeść, umieć, rozumieć (wiem, powiem, śmiem, jem, umiem, rozumiem).

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 2 =
Ostatnio komentowane
słabe
kondradek_14 • 2020-11-24 10:12:18
fajne
szenino anino • 2020-11-23 20:48:13
Bardzo przydatne :))
Milka • 2020-11-23 17:28:48
Dobre ale ja tego nie wiedziałem
Szymon • 2020-11-23 14:33:33
fajny
Alek • 2020-11-23 11:13:48