Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Połączenia om, on, em, en - zasady pisowni

Trudności w pisowni połączeń on, om, en, em wynikają z tego, że często są one wymawiane jako [ą] i [ę], np. tempo wymawiane [tępo], front - [frąt], komplement - [kąplemęt]. I odwrotnie - wiele wyrazów zawierających ą i ę wymawia się, używając połączeń on, om, en, em, np. [kompać] zamiast kąpać, [kempa] zamiast kępa, [kont] zamiast kąt.

 

Zgodnie z zasadami odnotowanymi w słownikach ortograficznych połączenia te piszemy:

1. w wyrazach rodzimych przed przyrostkami -ka, -ko (stonka, kromka, stajenka, drzemka),

2. w wyrazach zapożyczonych przed spółgłoskami zwartymi i zwarto-szczelinowymi (p, b, t, d, c, ć, dź, k, g), np. stempel, konto, potencja, Kongo oraz przed spółgłoskami szczelinowymi (f, w, s, z, sz, ch), gdzie możliwa jest dwojaka wymowa, np. konfiguracja i możliwa wymowa [kąfiguracja], benzyna i możliwa wymowa [bęzyna].

 

Stosowanie powyższych zasad, czyli konieczność rozróżniania wyrazów rodzimych i zapożyczonych oraz określonych głosek, może być kłopotliwe. Dlatego właśnie pisownię wyrazów z połączeniami on, om, en, em warto po prostu zapamiętać.

 

Mniej trudności sprawi na pewno zapamiętanie zasad pisowni połączeń om i em na końcu wyrazów:

1. Końcówki -om zapisujemy w celowniku liczby mnogiej rzeczowników (komu? czemu? - chłopcom, drzewom, chmurom).

2. Końcówka -em jest charakterystyczna dla czasowników wiedzieć, śmieć, jeść, umieć, rozumieć (wiem, powiem, śmiem, jem, umiem, rozumiem).

Zobacz również

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 1 =
Ostatnio komentowane
Nawet nawet
OlisiaSyb • 2020-04-01 17:33:11
fajnie
ls • 2020-04-01 13:17:22
Nie dokładnie o to mi chodziło ale przydatne. Pozdrawiam autora.
Mangle UwU • 2020-04-01 10:30:26
Bardzo słabe opracowanie jak na tak istotną książkę.
Andy • 2020-04-01 08:39:26