Nazwiska obcego pochodzenia - pisownia, odmiana

Nazwiska obce należy odmieniać, jeśli tylko da się je przyporządkować do jakiegoś wzorca odmiany. Wybór wzorca zależy od formy gramatycznej nazwiska oraz płci i narodowości noszącego nazwisko.

NAZWISKA ŻEŃSKIE

Odmieniają się TYLKO nazwiska zakończone na -a.

1. Jak przymiotniki odmieniają się nazwiska zakończone na -owa, -ewa, np. Helena Vondráčková, Heleny Vondráčkovej, Heleną Vondráčkovą (odmienia się jak kolorowa, kolorowej, kolorową).

2. Jak rzeczowniki pospolite odmieniają się pozostałe nazwiska zakończone na -a, np. Michelle Obama - Obamy, Obamą, Obamie (odmienia się jak dama - damy, damą, damie), Gina Lollobrigida - Lollobrigidy, Lollobrigidą, Lollobrigidzie (odmiana jak egida - egidy, egidą, egidzie).

ODMIENNE NAZWISKA MĘSKIE

Angielskie i francuskie

W zapisie obowiązuje pisownia oryginalna, np. Smith, Johnes, Chirac, Dubois (choć istnieje grupa nazwisk, które  zostały spolszczone, m.in. Waszyngton, Szekspir, Molier).

- Polską końcówkę bez apostrofu dodaje się do nazwisk zakończonych spółgłoską wymawianą (poza -s, -x), np. Smith - Smitha, Chirac - Chiraca, oraz na -y po samogłosce, np. Clooney - Clooneya, Grey - Greya.

- Polską końcówkę po apostrofie dodaje się do nazwisk zakończonych na -e nieme, np. de Gaulle [degol] - de Gaulle’a, Clarke [klark]- Clarke’a, lub -e i spółgłoskę, której się nie wymawia, np. fr. Noailles [Noaj] - Noailles’a.

 - Zgodnie z pisownią polską (także z pominięciem e niemego) piszemy nazwiska, w przypadku których głoskę kończącą temat  w jakimś przypadku wymawia się inaczej niż w oryginale, np. Taylor- Taylorze, Dumont - Dumoncie.

- Nazwiska zakończone na -a odmieniają się tak jak polskie (Sawka - Sawki), np. Zola - Zoli, O’Hara - O’Hary.

- Jak przymiotniki odmienia się nazwiska zakończone w  wymowie na -é, -ée, -ai, -eu (oraz te, na końcu których po -é, -ée, -ai, -eu występuje wymawiane -x lub -s), np. Mérimée - Mérimégo, Mérimém, Montesquieu - Montesquieugo, Montesquieum. Jeśli  końcowe -s lub -x nie jest wymawiane, stawia się apostrof, np. Resnais [resne], Resnais’go [resnego].

- Nazwiska kończące się w wymowie na -y lub -i po spółgłosce w liczbie pojedynczej odmieniają się jak przymiotniki. Nazwiska z -y w dopełniaczu, celowniku i bierniku zapisuje się z apostrofem, a z -i bez apostrofu, np. Hardy - Hardy’ego, Hardy’emu, Hardym, Christie - Christiego, Christiemu, Chrystiem.

- Nie odmienia się nazwisk zakończonych na -o, -oi, -au, -ou (również, gdy występują po nich niewymawiane -s, -x), np. Cousteau, Hugo, Delacroix.

Niemieckie

W zapisie obowiązuje pisownia oryginalna, np. Müller, Schneider.

- W nazwiskach zakończonych na -er w przypadkach zależnych pozostawia się e, np. Bauer - Bauera, Bauerowi.

- W nazwiskach zakończonych na -el e jest ruchome, np. Wenzel - Wenzla, Wenzlowi.

- Jak przymiotniki odmieniają się nazwiska zakończone na -e oraz -i, np. Krause - Krausego, Krausemu.

- Jak rzeczowniki męskie (admirał - admirała, admirałowi) odmieniają się (poza miejscownikiem) nazwiska zakończone na -au, np. Lenau - Lenaua, Lenauowi.

Włoskie

- Jak przymiotniki odmieniają się nazwiska zakończone na -i (Ricci - Ricciego, Ricciemu) oraz -e (Vitale - Vitalego, Vitalemu).

- W odmianie nazwisk zakończonych na -li pomija się końcowe -i, np. Galli - Gallego, Gallemu.

- Nazwiska zakończone na -o odmienia się tak, jak polskie (Puzio), np. Longo - Longa, Longowi.

Węgierskie

- Nazwiska kończące się spółgłoską odmienia się jak podobne do nich rzeczowniki, np. Boros - Borosa, Borosowi.

- Jak przymiotniki odmieniają się nazwiska zakończone na -i oraz -y, np. Kiraly - Kiralyego, Kiralyemu, Kiralym.

- Nazwiska zakończone na -szky, -czky oryginalną postać zachowują w mianowniku, w pozostałych przypadkach odmieniają się jak nazwiska zakończone na -ski, -cki, np. Rakovszky - Rakovskiego, Rakovskiemu.

 - Nazwiska zakończone na -gy [-d’], -ly [-j], -ny [-ń] odmieniają się jak łabędź, wodzirej, korzeń, np. Nagy - Nagya, Nagyowi, Kiraly - Kiralya, Kiralyowi, Batthyány - Batthyánya, Batthyányowi.

Rosyjskie

- Nazwiska zakończone na -cki, -ski, -i, -y odmieniamy jak polskie, np. Dostojewski - Dostojewskiego, Dostojewskiemu.

- Nazwiska zakończone na -oj (Polewoj - Polewoja, Polewojowi), -in (Puszkin - Puszkina, Puszkinowi), -ew (Wasiliew - Wasiliewa, Wasiliewowi) oraz -ow (Morozow - Morozowa, Morozowowi) odmieniamy jak rzeczowniki.

- Nazwiska zakończone na -skoj, -ckoj odmieniają się jak przymiotniki, np. Rutskoj - Rutskiego, Rutskiemu.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 5 =
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48