Literatura II połowy XIX w. w Europie - charakterystyka - strona 3

bohaterami powieści realistycznych czynić postacie nieprzedstawiające zbyt wielu cech indywidualnych, lecz bliższe zbiorowości, jaką reprezentują. W taki też sposób realizm przedstawiał rozmaite zdarzenia – wyzbywając się indywidualnego podejścia, stosując w zamian perspektywę charakterystyczną dla danej grupy (z uwzględnieniem jej systemu wartości, moralności itp.).

Ojczyzną realizmu była Francja, lecz nurt ten prędko opanował całą Europę. Jego najważniejszymi przedstawicielami byli m.in.: Karol Dickens, Mikołaj Gogol, Lew Tołstoj. Za schyłek tego nurtu literackiego uznaje się rok śmierci Flauberta – 1870.

Naturalizm

Za najważniejszego ze zwolenników i propagatorów naturalizmu uznaje się Emila Zolę. W 1867 r. wydał on powieść pt.: „Teresa Raquin”, a w przedmowie do niej zawarł najważniejsze założenia naturalizmu. Nurt ten nie różnił się w kwestiach fundamentalnych od realizmu, jednak ze względu na szereg wprowadzonych innowacji oraz spojrzenie na rzeczywistość z określonej perspektywy błędne byłoby utożsamianie go z tym prądem.

Naturaliści uważali, że ludzkie życie jest osadzone w naturze i to właśnie jej prawa kierują człowiekiem. Dlatego często ukazywali postaci pozbawione

Komentarze (1)
Wynik działania 2 + 2 =
Uczeń
2016-12-05 17:25:49
Dzięki za pomoc!
Ostatnio komentowane
f
h9\ • 2020-09-22 15:56:45
Ja tylko powiem że ,JD
Dis • 2020-09-22 15:44:51
Co
kek • 2020-09-22 15:26:13
guiguigoiu
karuigy • 2020-09-22 14:15:16
JD
frou_sen • 2020-09-22 14:07:13