Wielki testament - streszczenie skrótowe - strona 3

– reprezentantowi Villona w trybunale – zapisał on następującą modlitwę:

„Ballada y modlitwa”

Poeta zwraca się do Noego, Lota (postaci biblijne) oraz Architryklina, by zbawili duszę Kotra Iana – jednego z największych pijaków żyjących na świecie. Przy czym trójka wymienionych postaci była najpewniej jakimiś kompanami Villona.

Strofy CXXVI-CXXXIX

Ciąg dalszy zapisów Villona. Poeta nadal wymienia różne postaci, którym przekazuje rozmaite przedmioty (np. żółte buty, bileńską turmę [turma to wieża – w znaczeniu więzienia] itd.). Ostatnia wymieniana osoba zasłużyła sobie na pieśń, gdyż rękę swojej ukochanej zdobyła w pojedynku.

„Ballada, iaką Wilon udarował pewnego świeżo ożenionego szlachcica, iżby posłał ią swey małżonce, którą zdobył sobie mieczem”

Zawiera ona szereg komplementów dla wybranki serca mówiącego oraz stanowi wyrażenie nadziei, że obecność ukochanej będzie dlań wsparciem i pociechą w najgorszych chwilach.

Strofy CXL-CXLI

Tutaj wspomniani zostają Perdyer i Franciszek. Villon nie zapisuje im żadnych rzeczy, gdyż:

(…) Franciszek przez swóy ozór szpetny, / Na wpół z rozkazu, na wpół z siebie, / Uczcił mnie w sposób zbyt szlachetny (…).

Ballada

Refren tej ballady brzmi: „Niechay się smażą zawistne ięzyki”, co wskazuje na fakt, iż stanowi ona odniesienie do Franciszka. Tekst naszpikowany został sporą ilością złowrogich życzeń dla tych, którzy wyrządzają innym krzywdę mową.

Strofy CXLII-CXLIII

Zawierają dedykację kolejnego utworu niejakiemu Ianowi Kurniowi.

Ballada zatytułowana: Przeciwrzeczenia Fran-Gontirowe

Refrenem tej ballady jest fraza: „(...) masz nic w świecie nad wygodne życie”. Fran-Gontir chwalił swoje ubogie życie, poeta opisał je więc w sposób dosadny i mogący budzić odrazę.

Strofa CXLIV

Tutaj Villon wspomina panią Bruier. Chciałby, by umacniała ona w wierze siebie i swoje dziewuszki.

Ballada o niewiastach parizkich

„Nie masz gębusi iak parizka” – refren tej ballady doskonale podkreśla wyższość paryskich kobiet nad innymi. Chodzi tutaj przede wszystkim o ciętość języka.

Strofy CXLV-CL

Pojawia się w tym miejscu opis biednych dziewcząt paryskich, które całymi dniami oddają się pracy (pomagają zamożnym), by nocami móc hulać. Poeta poświęca kolejną balladę Grubej Małgośce, którą szczególnie sobie upodobał.

Ballada o Wilonie y Grubey Małgośce

Refren tej ballady: „W bordelu, kędy mamy zacne leże” stanowi zachętę dla mężczyzn, by korzystali z urody Małgości, w której „przełożonego” wciela się Villon. Opisuje, że jest dla niej dobry, gdy przynosi mu pieniądze, lecz jeśli wraca z pustymi rękami, nie waha się jej skarcić. Jednak w ostatecznym rozrachunku oboje oni – prostytutka i sutener – są w taki sam sposób zdegenerowani.

Strofy CLI-CLVIII

Jest to dalszy ciąg zapisów Villona, który wspomina różne postaci oraz szpital i dzieci znalezione.

„Piękna lekcya Wilona do straconych dziatek” (strofy CLVI-CLVIII)

Dziwna jest to nauka. Poeta najpierw opowiada dziatkom, że życie to nie tylko walka o to, co ziemskie, lecz także o przyszłe zbawienie. W ostatniej strofie dodaje jednak, iż zawsze trzeba wydawać pieniądze (jeśli tylko ma się je przy sobie) oraz – że zawsze można „wysuszyć beczkę" wina.

„Ballada zawierająca dobrą naukę dla chłopiąt złego życia”

Z ballady tej płynie bardzo proste przesłanie, które zawarte jest w jej refrenie: „Wszystko na karczmę y dziewczęta”. Poeta zestawia różnych mężczyzn – oszustów, hazardzistów, kowali, rolników – i stwierdza, że wszyscy oni wydają swe pieniądze w ten sam sposób.

Strofy CLIX-CLXV

W strofach tych pojawia się motyw tańca śmierci. Poeta ponownie przypomina o tym, że każdy odejdzie z tego świata. Opisuje, że w kostnicy

Polecamy również:

  • Wielki testament - interpretacja

    Villon wielokrotnie posługuje się w swoim dziele motywem tańca śmierci. Kiedy opisuje swoje ubogie życie, kontrastując biedę z bogactwem i pokazując, jak ludzie z wyższych sfer próbują odgrodzić się od ubóstwa, wspomina o tym, że i tak każdego czeka ten sam koniec. Villon przedstawia śmierć bez... Więcej »

  • Francois Villon - biografia i twórczość

    Francois z Moncorbier przyszedł na świat w 1431 r. w ubogiej rodzinie. Szybko stracił ojca i został sam z ubogą matką. Wkrótce trafił na wychowanie do Wilhelma Villona (od niego przybrał nazwisko), kanonika przy klasztorze św. Benedykta. Młody Franciszek odebrał staranne wykształcenie – w 1449 otrzymał... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24
Bardzo przydatne!
• 2024-03-24 16:49:06
Dziękujemy. Przydało się nam na historię podczas sprawdzianu. ;)
• 2024-03-21 18:20:09