Wielki testament - streszczenie skrótowe - strona 2

jeszcze, że ma nadzieję, iż Bóg wynagrodzi biskupa stosownie do jego ziemskich dokonań.

Kontrapunktem dla tej postaci jest książę Ludwik Orleański – dobroczyńca Villona. Wypowiedź dotycząca tego dostojnika utrzymana jest w konwencji wysokiej i stanowi zdecydowaną pochwałę księcia („Matuzalema żyje lata y trwa w pamięci ludu wierney”).

W dalszej części Villon rozpoczyna opowieść o swoim życiu. Przytacza historię Diomedesa –  korsarza żyjącego w czasach króla Aleksandra. Gdy przywiedziono go przed tron władcy, powiedział on:

(…) Czemu mnie zbóycą nazywacie?/ Dlatego że na iedney łodzi?/ Gdybych miał staktów choćby ze dwieście,/ Nie byłbych, iako iestem, zlodziey,/ Lecz cysarz, jako wy jesteście (…).

Wtedy cesarz odmienił los Diomedesa i hojnie obdarował go złotem. Od tego czasu były korsarz rozpoczął nowe życie i stał się człowiekiem bardzo poważanym.

Opowieść ta stanowi wstęp do żalów Villona nad swoją utraconą młodością. Ma pełną świadomość, że gdyby we wcześniejszych latach życia przykładał się do studiów i obracał we właściwych kręgach, byłby dzisiaj jakąś znaczącą postacią. Niestety, wiedzie życie biedaka. Ma jednak świadomość, że wszystkim pisany jest ten sam los. Chociaż bogaci szydzą

Polecamy również:

  • Wielki testament - interpretacja

    Villon wielokrotnie posługuje się w swoim dziele motywem tańca śmierci. Kiedy opisuje swoje ubogie życie, kontrastując biedę z bogactwem i pokazując, jak ludzie z wyższych sfer próbują odgrodzić się od ubóstwa, wspomina o tym, że i tak każdego czeka ten sam koniec. Villon przedstawia śmierć bez... Więcej »

  • Francois Villon - biografia i twórczość

    Francois z Moncorbier przyszedł na świat w 1431 r. w ubogiej rodzinie. Szybko stracił ojca i został sam z ubogą matką. Wkrótce trafił na wychowanie do Wilhelma Villona (od niego przybrał nazwisko), kanonika przy klasztorze św. Benedykta. Młody Franciszek odebrał staranne wykształcenie – w 1449 otrzymał... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 3 =
Ostatnio komentowane
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39
Ciekawe jak daleko czasowo sięgają Politycy. 2050 ? Czyli doprzodu do tyłu 2023. Grolsz...
Nick Radek • 2021-06-27 07:22:58