Teatr barokowy - cechy i przedstawiciele - strona 2

również o świeckie dzieła o charakterze moralizatorskim. Twórcami dzieł na potrzeby tego typu teatrów byli głównie wychowankowie kolegiów jezuickich, a więc Molier i Pierre Corneille we Francji, Carlo Goldoni we Włoszech, a w Polsce Franciszek Bohomolec.

Jeśli mowa o teatrze angielskim przełomu XVI-XVII wieku, to wypadałoby użyć określenia „teatr elżbietański” od imienia królowej, która stała się jego główną patronką. Czasy ekonomicznego prosperity zaowocowały ogólnym zapotrzebowaniem na udział w życiu kulturalnym, któremu sprostać miały teatry publiczne posiadające własne budynki oddane w ręce zawodowych trup aktorskich. Z racji egalitaryzmu tych instytucji pokazywano w nich zarówno walki zwierząt i wyczyny linoskoczków, jak rewolucyjne formalnie dzieła Szekspira, który wykorzystał programową swobodę gatunkową dramatu i jego – niekiedy bardzo dosadny – dramatyzm w formie przelewu krwi, sensacyjności, czy wyostrzonego dowcipu. Teatr elżbietański cechował się ponadto umownością, toteż rezygnowano najczęściej z dekoracji, opisując je jedynie w didaskaliach i pozostawiając ich wizualizację wyobraźni widza.

Teatr francuski z kolei jeszcze na początku XVII wieku nadal trwał przy

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 1 =
Ostatnio komentowane
Xd
Xd • 2021-09-17 11:10:47
wow mega
wowmega123 • 2021-09-16 21:59:22
ok
. • 2021-09-14 14:03:56
cool
kam • 2021-09-13 09:10:37
Ok
Ok • 2021-09-12 14:37:55