Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Sentymentalizm w literaturze - cechy, przedstawiciele i dzieła

Ostatnio komentowane
dam to studento na poprawie to sie zesrajo
Tomek S. • 2020-02-16 19:12:29
goła baba
XD • 2020-02-16 10:15:34
Opamiętaj się, człowieku.
Mędrzec z Zachodu • 2020-02-16 21:27:21
smutne
m • 2020-02-14 22:58:19
co te ruskie wymyslaja ,Chruszczow siedzial 3 mce w AMERYCE i prosil o pomoc,bo juz caly r...
ala • 2020-02-13 22:41:05
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W literaturze sentymentalizm pojawił się pod koniec lat 70. XVIII wieku i trwał do początku wieku XIX. Nazwa kierunku wywodzi się do tytułu dzieła Laurence'a Sterne'a – „Podroż sentymentalna przez Francję i Włochy”.

Sentymentalizm skupiał się na człowieku jako jednostce czującej i niepowtarzalnej. Za jednym z głównych twórców kierunku, Rousseau, sentymentaliści głosili powrót do natury. W przeciwieństwie do oświeceniowego racjonalizmu, sentymentalizm był rozczarowany cywilizacją, obarczając ją winą za niespełnienie i zło w świecie. Uczucia, które stanowiły o indywidualizmie i wartości człowieka, nie podlegały władzy rozumu. Ceniono sobie prostotę i naturalność, cechy, które człowiek zatracił w procesie cywilizacyjnym. Normy społeczne i postęp techniki sprawiły, że ludzie stali się zagubieni i nieszczęśliwi.

Edwin Henry Landseer, Ocalona
Edwin Henry Landseer, Ocalona

 

Sentymentaliści odrzucali rozum jako główne źródło poznania na rzecz empiryzmu i sensualizmu. Zgodnie z założeniami kierunku, dzieło sztuki powinno być skoncentrowane na psychice, uczuciach i stanach wewnętrznych bohaterów. Ponadto, często wprowadzano tematykę społeczną i elementy dydaktyczne. W charakterystyce bohaterów podkreślano ich indywidualizm.

Angelika Kauffmann, Podróż sentymentalna
Angelika Kauffmann - obraz przedstawiający scenę z „Podróży sentymentalnej” (1780)

 

Posługiwano się stylem

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =