Sentymentalizm w literaturze - cechy, przedstawiciele i dzieła

W literaturze sentymentalizm pojawił się pod koniec lat 70. XVIII wieku i trwał do początku wieku XIX. Nazwa kierunku wywodzi się do tytułu dzieła Laurence'a Sterne'a – „Podroż sentymentalna przez Francję i Włochy”.

Sentymentalizm skupiał się na człowieku jako jednostce czującej i niepowtarzalnej. Za jednym z głównych twórców kierunku, Rousseau, sentymentaliści głosili powrót do natury. W przeciwieństwie do oświeceniowego racjonalizmu, sentymentalizm był rozczarowany cywilizacją, obarczając ją winą za niespełnienie i zło w świecie. Uczucia, które stanowiły o indywidualizmie i wartości człowieka, nie podlegały władzy rozumu. Ceniono sobie prostotę i naturalność, cechy, które człowiek zatracił w procesie cywilizacyjnym. Normy społeczne i postęp techniki sprawiły, że ludzie stali się zagubieni i nieszczęśliwi.

Edwin Henry Landseer, Ocalona
Edwin Henry Landseer, Ocalona

 

Sentymentaliści odrzucali rozum jako główne źródło poznania na rzecz empiryzmu i sensualizmu. Zgodnie z założeniami kierunku, dzieło sztuki powinno być skoncentrowane na psychice, uczuciach i stanach wewnętrznych bohaterów. Ponadto, często wprowadzano tematykę społeczną i elementy dydaktyczne. W charakterystyce bohaterów podkreślano ich indywidualizm.

Angelika Kauffmann, Podróż sentymentalna
Angelika Kauffmann - obraz przedstawiający scenę z „Podróży sentymentalnej” (1780)

 

Posługiwano się stylem prostym,

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 4 =
Ostatnio komentowane
xd
Łucja • 2021-10-20 17:24:00
XD
LOL • 2021-10-20 16:21:41
.
kadzionka • 2021-10-20 15:11:25
Dziekuje
MajMos • 2021-10-20 14:36:02
Dziękuję :)
:) • 2021-10-19 17:04:53