„Bogurodzica” to pieśń religijna, będąca arcydziełem polskiej literatury średniowiecznej oraz pierwszym – zachowanym – polskim tekstem poetyckim.
Czas powstania anonimowego tekstu datuje się najczęściej na koniec XIII lub początek XIV w. Pierwszy znany zapis tekstu pochodzi z początku XV w. Od tego czasu do pierwotnych dwóch strof zaczęto dopisywać kolejne.
Kliknij by pobrać gazetkę:
„Bogurodzica”, mająca formę modlitwy do Jezusa Chrystus, jest utworem przeznaczonym do śpiewania. Od początku tekstowi towarzyszył zapis muzyczny. W późnym średniowieczu utwór pełnił rolę pieśni rycerskiej, a być może i hymnu państwowego.
Według przekazów średniowiecznych kronikarzy, m.in. Jana Długosza, „Bogurodzicę” śpiewało polskie rycerstwo bezpośrednio przed ważnymi bitwami, np. pod Grunwaldem i Warną.