Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokolenie - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Martyna to berbeluch
Marcel • 2019-11-18 17:22:12
co ja robie
white seagull • 2019-11-18 13:43:47
siema siema
mechatronik • 2019-11-18 10:59:19
co to ma być
xd/ofuj • 2019-11-18 10:59:48
Fajne fajne ale i tak jedynka wpadła jak zyd do gazu pozdro
Jarosław/jaro • 2019-11-18 09:28:08
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Krzysztof Kamil Baczyński „Pokolenie” - analiza

Wiersz „Pokolenie” („Do palców przymarzły struny”) został napisany przez Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w listopadzie 1941 r. Składa się on z pięciu czterowersowych strof. Liczba sylab w poszczególnych wersach różni się i wynosi od 7 do 9 zgłosek. W utworze pojawiają się rymy przeplatane – żeńskie, niekiedy niedokładne (np. ognia : pochodnia).

W „Pokoleniu” odnaleźć można wiele środków stylistycznych. Epitety – np. „cienki krzyk”, „stężały orzech” – pomagają w kreowaniu nastroju w utworze, w którym swoją obecność zaznaczają elementy nadrealistyczne, nadające wizji znamiona grozy. Podobną rolę pełnią porównania, np.: „świat jest jak z trocin sypki”, „sen jak pochodnia”. Pojawiają się także liczne metafory, np.: „cienki krzyk roślin”, „rzeki ognia”, „oczu stężały orzech”. Pełnione one podobną funkcję jak epitety, tworzą atmosferę wszechobecnego zagrożenia; „rzeki ognia” stanowią nawiązanie do apokaliptycznych wizji.

Krzysztof Kamil Baczyński „Pokolenie” - interpretacja

„Tak się dorasta do trumny,/ jakeśmy w czasie dorośli” – tymi słowami kończy się pierwsza strofa. Podmiot liryczny wypowiada się tutaj w pierwszej osobie liczby mnogiej,

Polecamy również:

  • Analiza wiersza - Pokolenie Baczyński

    Wiersz o charakterze refleksyjno-opisowym ma budowę dychotomiczną. Pięć pierwszych strof jest przykładem liryki pośredniej. To opis zmian zachodzących w przyrodzie. Piękno natury i obfitość jej darów przedstawiono przy pomocy epitetów: brzuch ciężki, wielka misa, krople miodu, ogromne nieba.... Więcej »

  • Pokolenie - treść wiersza

    Do palców przymarzły struny z cienkiego krzyku roślin. Tak się dorasta do trumny, jakeśmy w czasie dorośli. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 4 =