Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wyroki - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
refsd
sd • 2019-09-14 10:11:39
Oskarżony o herezję i... ( brak odwagi u autora?)
hus • 2019-09-13 21:58:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Krzysztof Kamil Baczyński „Wyroki” - analiza

„Wyroki” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego to wiersz oznaczony datą 28 grudnia 1941 r. Poprzedza go dedykacja dla „Basi D.” – poznanej na początku grudnia przyszłej żony poety. Utwór składa się z czterech sekstyn, czyli sześciowersowych strof o najbardziej powszechnym dla tej jednostki układzie rymów: ababcc. Liczba sylab w wersach nie jest równa, waha się od pięciu do dziesięciu.

Wiersz można zaliczyć do nurtu poezji inwokacyjnej, a także, chociaż tytuł wydaje się dość złowrogi w swojej wymowie, uznać za erotyk, a więc utwór poetycki podejmujący tematykę miłosną.

Używane przez podmiot liryczny środki stylistyczne pomagają w budowaniu nastroju opartego na rozdarciu: z jednej strony rodzące się uczucie, z drugiej –  koszmarna rzeczywistość wojenna. Pojawiają się tutaj: epitety („rzeka wilgocią śliska”, „błogosławionym czynie”), rozbudowane porównanie („podobni chmurom i sośnie, kwiatom płynącym na tratwach”) oraz liczne metafory (np. „dwugłosem zielonym światła”).

Trzy strofy rozpoczynają się od anafory „nic”, która stanowi próbę przełamania wojennej  zagłady, oddalenia jej zasięgu od bohaterów poprzez zaakcentowanie siły uczucia, nieskończenie

Polecamy również:

  • Wyroki - treść wiersza

    Nic gruzy. Dwułodygą wyrośniem, dwugłosem zielonym światła, podobni chmurom i sośnie, kwiatom płynącym na tratwach, gdy rzeka wilgocią śliska jest tonem świata — kołyska. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 4 =