Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokolenie II - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
o
Matylda2 • 2020-01-26 15:25:13
jd
rakol • 2020-01-26 14:13:47
Całkiem przydatne! ...
Anna Maria-Wesołowska • 2020-01-25 16:25:01
Rodzina (na szczęście) nie jest przystankiem lecz pierwszą naturalną grupą społeczn...
Władysław • 2020-01-25 07:50:20
W ostatnich latach na naszym rynku prasowym pojawiło się wiele kolorowych, pięknie wyda...
Władysław • 2020-01-25 07:46:55
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Pokolenie II” - analiza

„Pokolenie” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego datowane jest na 26 lipca 1943 r. Utwór składa się z dziesięciu strof o nieregularnej budowie (6 strof czterowersowych, 3 sześciowersowe oraz 1 licząca 12 wersów). Poszczególne wersy zawierają dziewięć lub dziesięć sylab (średniówka zazwyczaj pojawia się po 5 sylabie). Pierwsza część utworu przynależy do liryki pośredniej opisowej (1-5 strofa) , druga do typu liryki bezpośredniej wyznania.

W „Pokoleniu” występują różnorodne środki stylistyczne. Najpowszechniejsze są epitety (także metaforyczne), np.: „brzuch ciężki”, „ciemny strop”, „chmury suną drapieżnie” (epitet metaforyczny). Pojawiają się również porównania, np. „głowa obcięta strasząc jak krzyk”. W dziele występują także metafory, np. „krew nabiera w żyłach milczenia”. Warstwa stylistyczna wiersza podporządkowana została zamysłowi ukazania okrucieństw wojny, wszechobecności bólu i dramatu pokolenia. Aby to osiągnąć, podmiot liryczny posługuje się anaforą („Nas nauczono”), mówiąc o sytuacji swojej generacji.

Tytuł utworu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego odwołuje się bezpośrednio do grupy, której członkiem był sam poeta – Pokolenia Kolumbów. Dlatego też można go

Polecamy również:

  • Pokolenie II - treść wiersza

    Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała.Kłosy brzuch ciężki wgórę unosząi tylko chmury — palcom czy włosompodobne — suną drapieżnie w mrok.Ziemia owoców pełna po brzegikipi sytością jak wielka misa.Tylko ze świerków na polu zwisagłowa obcięta strasząc jak krzyk. Więcej »

Komentarze (0)
4 + 5 =