Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pokolenie II - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Tekst zapewne zredagowany przez historyka. Tak naprawdę nic na temat rewolucyjnych osiąg...
furiat • 2019-08-15 11:10:28
Szkoda że nie ma zdań a tak poza tym to fajna strona
Nie kumata862 • 2019-08-06 19:59:23
Świetne, że można nauczyć się pisać dobry felieton. Przydaje się ta wiedza także p...
Szymon Owedyk • 2019-08-01 04:28:01
Super wskazówki, jak pisać reportaż. Swoje rady o tym, jak reportaż i felieton piszę,...
Szymon Owedyk • 2019-07-31 20:10:19
Sorry, ale to nie jest o tańcu śmierci, tylko o "Rozmowie..." w ogóle.
Andr • 2019-07-30 10:51:02
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Pokolenie II” - analiza

„Pokolenie” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego datowane jest na 26 lipca 1943 r. Utwór składa się z dziesięciu strof o nieregularnej budowie (6 strof czterowersowych, 3 sześciowersowe oraz 1 licząca 12 wersów). Poszczególne wersy zawierają dziewięć lub dziesięć sylab (średniówka zazwyczaj pojawia się po 5 sylabie). Pierwsza część utworu przynależy do liryki pośredniej opisowej (1-5 strofa) , druga do typu liryki bezpośredniej wyznania.

W „Pokoleniu” występują różnorodne środki stylistyczne. Najpowszechniejsze są epitety (także metaforyczne), np.: „brzuch ciężki”, „ciemny strop”, „chmury suną drapieżnie” (epitet metaforyczny). Pojawiają się również porównania, np. „głowa obcięta strasząc jak krzyk”. W dziele występują także metafory, np. „krew nabiera w żyłach milczenia”. Warstwa stylistyczna wiersza podporządkowana została zamysłowi ukazania okrucieństw wojny, wszechobecności bólu i dramatu pokolenia. Aby to osiągnąć, podmiot liryczny posługuje się anaforą („Nas nauczono”), mówiąc o sytuacji swojej generacji.

Tytuł utworu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego odwołuje się bezpośrednio do grupy, której członkiem był sam poeta – Pokolenia Kolumbów. Dlatego też można go

Polecamy również:

  • Pokolenie II - treść wiersza

    Wiatr drzewa spienia. Ziemia dojrzała.Kłosy brzuch ciężki wgórę unosząi tylko chmury — palcom czy włosompodobne — suną drapieżnie w mrok.Ziemia owoców pełna po brzegikipi sytością jak wielka misa.Tylko ze świerków na polu zwisagłowa obcięta strasząc jak krzyk. Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =
echo $this->Html->script('core.min'); echo $this->Html->script('blockadblock.js'); echo $this->Html->script('fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->css('/js/fancybox/jquery.fancybox-1.3.4.min'); echo $this->Html->script('jnice/jquery.jNice', array('async' => 'async')); echo $this->Html->css('/js/jnice/jNice.min');