Biała magia - interpretacja i analiza wiersza

„Biała magia” - analiza

„Biała magia” – jeden z najbardziej rozpoznawalnych erotyków Baczyńskiego – napisana została 4 stycznia 1942 r. Utwór składa się z sześciu czterowersowych strof, w których pojawiają się rymy przeplatane (są nieregularne). Liczba sylab w wersach nie jest równa – przeważają siedmiozgłoskowe, lecz pojawiają się także takie liczące osiem i dziewięć sylab.

Warstwa stylistyczna wiersza jest rozbudowana. Stosowane przez podmiot liryczny środki budują subtelny i magiczny nastrój, tworząc delikatne, efemeryczne wręcz piękno opisywanej postaci. Pojawiają się tutaj: epitety (np. „szklane ciało”, „srebrne kropelki”, „srebrne ciało”, „niedźwiedzie jasne”), porównania („jak snu puszyste listki”, „jak dzban – światłem zapełnia się”) oraz metafory (np. „przejmuje w siebie gwiazdy”, „napełniona mlecznie”).

Podmiot liryczny wypowiada się w trzeciej osobie liczby pojedynczej (liryka opisowa), jest obserwatorem – przygląda się wspaniałej kobiecie, którą postrzega w sposób magiczny; wskazuje na to już tytuł wiersza.

„Biała magia” - interpretacja

Tytułowa „biała magia” stanowi zaprzeczenie mrocznych sił, które mogą budzić skojarzenia z wojenną rzeczywistością. Przed „lustrem ciszy” staje

Polecamy również:

  • Biała magia - treść wiersza

    Stojąc przed lustrem ciszyBarbara z rękami u włosównalewa w szklane ciało srebrne kropelki głosu. I wtedy jak dzban — światłemzapełnia się i szklącaprzejmuje w siebie gwiazdyi biały pył miesiąca. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
6
wiktor • 2021-10-18 15:41:04
H
Gg • 2021-10-18 14:05:21
4
Klau • 2021-10-18 14:05:00
xd
krfwi • 2021-10-18 12:48:23
po jakiego uda ktoś to wymyślał
czarnypjes • 2021-10-17 16:53:04