Biała magia - interpretacja i analiza wiersza

„Biała magia” - analiza

„Biała magia” – jeden z najbardziej rozpoznawalnych erotyków Baczyńskiego – napisana została 4 stycznia 1942 r. Utwór składa się z sześciu czterowersowych strof, w których pojawiają się rymy przeplatane (są nieregularne). Liczba sylab w wersach nie jest równa – przeważają siedmiozgłoskowe, lecz pojawiają się także takie liczące osiem i dziewięć sylab.

Warstwa stylistyczna wiersza jest rozbudowana. Stosowane przez podmiot liryczny środki budują subtelny i magiczny nastrój, tworząc delikatne, efemeryczne wręcz piękno opisywanej postaci. Pojawiają się tutaj: epitety (np. „szklane ciało”, „srebrne kropelki”, „srebrne ciało”, „niedźwiedzie jasne”), porównania („jak snu puszyste listki”, „jak dzban – światłem zapełnia się”) oraz metafory (np. „przejmuje w siebie gwiazdy”, „napełniona mlecznie”).

Podmiot liryczny wypowiada się w trzeciej osobie liczby pojedynczej (liryka opisowa), jest obserwatorem – przygląda się wspaniałej kobiecie, którą postrzega w sposób magiczny; wskazuje na to już tytuł wiersza.

„Biała magia” - interpretacja

Tytułowa „biała magia” stanowi zaprzeczenie mrocznych sił, które mogą budzić skojarzenia z wojenną rzeczywistością. Przed „lustrem ciszy” staje

Polecamy również:

  • Biała magia - treść wiersza

    Stojąc przed lustrem ciszyBarbara z rękami u włosównalewa w szklane ciało srebrne kropelki głosu. I wtedy jak dzban — światłemzapełnia się i szklącaprzejmuje w siebie gwiazdyi biały pył miesiąca. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 4 =
Ostatnio komentowane
suck my dik!
• 2022-01-21 17:22:27
Esa
• 2022-01-21 07:10:34
b
• 2022-01-20 22:38:51
Super
• 2022-01-19 19:48:31
ok
• 2022-01-19 18:05:54