Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Konfederacja barska - przyczyny, przebieg, skutki

Ostatnio komentowane
fajne
f0x • 2019-01-17 11:14:23
Tekst należy poprawić ze względu na to, że funkcje sądowe Izby Lordów zostały już ...
Bartek • 2019-01-16 19:11:55
chcesz w pape
SSASS • 2019-01-15 22:12:16
dzięki
ola • 2019-01-14 16:34:59
lol
lololol • 2019-01-14 15:22:12
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pierwszy okres rządów Stanisława Augusta Poniatowskiego, wybranego na króla Rzeczpospolitej w roku 1764, charakteryzował się próbą daleko idących reform ustrojowych, które miały w założeniach uzdrowić gospodarkę Rzeczpospolitej. Spotkało się to jednak z oporem Rosji, która to nie chciała wzmocnienia swojego sojusznika i reformy w kraju. W rezultacie działań posła rosyjskiego Mikołaja Repnina doszło do zawiązania się konfederacji radomskiej, pod pozorem obrony praw innowierców w Rzeczpospolitej, później zaś sejmu skonfederowanego, zwanego repninowskim (1767 ), który to anulował większość reform króla. Zarówno interwencja obcego posła w politykę Rzeczpospolitej, jak również niechęć do uległego Rosji króla spowodowały wybuch niezadowolenia szlachty, która postanowiła rozpocząć zbrojną walkę zarówno przeciwko królowi, jak i Rosji.

Konfederacja barska została zawiązana 29.02.1768 roku w miasteczku Bar, z inicjatywy m.in. Adama Stanisława Krasińskiego, Jana Mniszecha i Joachima Potockiego. Konfederaci walczyli za wartości „złotej wolności szlacheckiej” i wartości katolickie, sprzeciwiając się uchwałom konfederacji radomskiej. Jednym z dowódców wojskowych konfederacji był Kazimierz Pułaski,

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 2 =