Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

I rozbiór Polski - przyczyny, uczestnicy, opis

Ostatnio komentowane
jak mnie dopadną to mnie zabiją przyjadą na swoich rowerkach kradzionych z złomu i aut...
janusz korwin darwin • 2020-01-22 13:12:07
Piszczałka "zamknięta" to piszczałka zamknięta obustronnie (jej długość fali to 2L...
Doktor • 2020-01-22 13:02:15
Artykuł należy uzupełnić o wykres funkcji P(t)=u(t)*i(t), ponieważ wartości skuteczn...
elfw • 2020-01-22 11:15:25
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
no właśnie
co cie to 2 • 2020-01-20 15:57:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

W 1764 roku królem Polski został Stanisław August Poniatowski (1732-1798), który był kandydatem Familii popierany przez carycę Katarzynę II (1729-1796). Nowo wybrany król chciał dążyć do zmian, które miały poprawić sytuację kraju, jednak jego „zależność” od carycy Rosji odbiła się negatywnie na sytuacji Polski.

Rosja i Prusy negatywnie odnosiły się do prób przeprowadzenia zmian w Polsce i pod pretekstem nieprzestrzegania praw wyznawców innej wiary niż katolicka zażądały równouprawnienia niekatolików, co było jawnym wtrącaniem się w sprawy wewnętrzne kraju i zarzewiem konfliktu między Polską a Rosją.

W lutym 1768 roku w miasteczku Bar przy granicy z Turcją zawiązano w obronie wiary i wolności konfederację barską. Konfederaci występowali przede wszystkim w obronie niepodległości kraju, wiary katolickiej oraz złotej „wolności szlacheckiej”. Sprzeciwiali się oni terrorowi wojsk rosyjskich oraz królowi i obozowi reformatorskiemu.

Walki z konfederacją barską tyczyły się równolegle z wojną rosyjsko-turecką. Sukcesy Rosjan na obu frontach wzbudziły niepokój Prus i Austrii i ich obawę o zachwianie równowagi sił w Europie. By temu zapobiec cesarz austriacki Józef II (1741-1790) i król pruski

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 4 =