W pustyni i w puszczy - streszczenie - strona 3

Nowy dom – nazwany „Krakowem” – staje się doskonałym schronieniem przed tropikalnym deszczem i dzikimi zwierzętami. W tym samym czasie następuje oswojenie słonia zwanego przez Nel „Kingiem”. Pewnego dnia udaje się jej wejść do wąwozu i podejść do ogromnego zwierzęcia. King podnosi Nel i huśta ją na trąbie. Staś, początkowo przerażony, daje się namówić i dołącza do dziewczynki. Kolejne dni upływają dzieciom na przeczekiwaniu ogromnych ulew.

Pojawiają się też dużo poważniejsze problemy. Kali cudem unika śmierci od ukąszeń pszczół, konie chudną po ukąszeniu przez muchy tse-tse, a małą Nel dopada śmiertelna choroba. Dziewczynka ma drgawki i halucynacje, nie pomaga troskliwa opieka Mei ani zabiegi Stasia. Chłopiec wie, że bez chininy (lek na febrę) Nel umrze. Niespodziewanie pojawia się szansa ratunku. Kali zauważa na horyzoncie dym, mogący oznaczać ratunek (biali ludzie) lub śmiertelne zagrożenie (ludzie Smaina). Pomimo strachu Staś decyduje się na wyprawę i odkrywa obóz rannego podczas polowania Szwajcara. Linde jest umierający, podobnie jak jego służba (Murzyni zapadli na śpiączkę). Mężczyzna przekazuje Stasiowi wszystkie zapasy, udziela mu ważnych wskazówek (radzi podróżować w stronę oceanu) i prosi o jedną przysługę – ochrzczenie śpiących i godny pogrzeb. Po kilku dniach Linde umiera, ale jednocześnie udaje się uratować zdrowie małej Nel. Z obozu myśliwego uchodzi z życiem mały Nasibu, który dołącza do podróżników.

Przed wyruszeniem w dalszą podróż Stasiowi udaje się uwolnić Kinga (wysadza skałę ładunkiem prochu strzelniczego). Odtąd zwierzę niesie ładunki i zapasy. Zgodnie z radą myśliwego Staś kieruje się w stronę najbliższego płaskowyżu. Bohaterowie trafiają do opuszczonej wioski i pozostają w niej, by uzupełnić zapasy. Okolica jest piękna, bezpieczna i sprzyja polowaniom i połowom ryb. Dzieci budują i wypuszczają latawce z informacją o ich obecnym położeniu i celu podróży. Na „górze Lindego” odbywa się też chrzest Kalego i Mei.

Dalszy etap podróży to tereny zamieszkane przez tubylcze murzyńskie plemiona. Podczas wjazdu do jednej z wiosek Kali obwieszcza tubylcom, że mają zaszczyt ugościć „dobre Mzimu” (Nel). Mieszkańcy są pod wrażeniem umiejętności przybyszów. Na ich oczach Staś rozprawia się z miejscowym czarownikiem udającym „złe Mzimu”. Wódz plemienia (M’Rua) i Kali (w imieniu Stasia) przypieczętowują wzajemną przyjaźń poprzez „zjedzenie kawałka siebie” (czyli kawałka koźlęcej wątroby zanurzonej w krwi przeciwnika).

Po opuszczeniu wioski Nel spotyka kolejna niebezpieczna przygoda. Podczas samotnego spaceru po dżungli dziewczynka staje oko w oko z wielkim, groźnym kotem (zwanym przez Kalego „wobo”), na szczęście Staś wraca w porę i odstrasza drapieżnika. Bohaterowie kierują się w strony zamieszkane przez plemię, z którego pochodzi Kali (Wa-hima). Przybywszy na miejsce, dowiadują się o wojnie toczonej przez współplemieńców Kalego z plemieniem Samburu. Na prośbę Kalego Staś wspomaga Wa-himów, doprowadzając do ich zwycięstwa. Podczas walki ginie jednak ojciec Kalego, Fumba. Młody Murzyn zostaje nowym wodzem plemienia. Wykorzystując rady Stasia, nowy „wódz” zawiera przymierze z Samburami i wypędza z wioski czarowników (ci poprzysięgają zemstę).

Po krótkich przygotowaniach do kolejnej wyprawy podróżnicy wyruszają w stronę oceanu. Towarzyszy im stu Samburów i stu Wa-himów pod dowództwem Kalego. Początkowo podróż przebiega zgodnie z planem, ale stopniowo droga przez wysuszoną sawannę staje się coraz bardziej uciążliwa. Wędrowcom dokucza nieznośny skwar, powoli kończą się też zapasy wody. Nocą część wojowników ucieka. Podczas postoju okazuje się, że worki z wodą zostały pocięte (sprawka czarowników zdekonspirowanych wcześniej przez Kalego). Karawanie grozi śmierć z wycieńczenia. Nocą kończą się zapasy wody. Staś jest pewien, że nie unikną śmierci. Ostatkiem sił zauważa, że Saba wietrzy wodę. Na horyzoncie rozbłyska raca. Podróżnicy biegną przed siebie. Następuje wzruszające spotkanie dwóch obozów. Na czele drugiego stoją dawni znajomi dzieci – kapitan Glen i doktor Clary. Dzieci są uratowane. Przyjaciele wysyłają depesze do Tarkowskiego i Rawlisona.

Wyczekiwane spotkanie z rodzicami następuje w Mombasie. Ojcowie nie wierzą, że Stasiowi udało się ocalić siebie i Nel. Po zakończeniu podróży pan Rawlison zabiera córkę do Anglii, a Staś rozpoczyna naukę w Aleksandrii (później na politechnice w Zurychu). Młodzi bohaterowie spotykają się po dziesięciu latach, biorą ślub i wybierają się w podróż śladami swojej wielkiej wyprawy. Po śmierci pana Rawlisona Tarkowscy przenoszą się na stałe do Polski.

Polecamy również:

Komentarze (3)
Wynik działania 2 + 2 =
Michu
2019-11-18 18:54:47
ok
Lolek
2019-05-07 13:08:10
Przydatny
sandera
2018-11-07 19:16:57
trochę za długie
Ostatnio komentowane
Czyli,powiedzenie Polak Węgier dwa bratanki,nie jak się nie odnoszą względem pochodzen...
• 2022-06-16 19:03:58
ekstra
• 2022-06-18 17:12:40
ok
• 2022-06-08 15:52:28
dzięks
• 2022-06-06 19:26:13
Ale proste
• 2022-06-06 14:23:48