Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pieśń o narodzeniu Pańskim - interpretacja i analiza

Utwór Franciszka Karpińskiego pochodzi z 1792 roku (zbiór „Pieśni nabożne”) i do dziś pozostaje popularną i chętnie śpiewaną kolędą, znaną jednak częściej pod nazwą „Bóg się rodzi”.

Oryginalny tytuł utworu określa gatunek i tematykę wiersza. Wskazuje na jego związek ze Świętem Bożego Narodzenia w tradycji chrześcijańskiej. O wartości utworu stanowi jego prostota. Poeta posługuje się niewyszukanym językiem, by przedstawić wielką tajemnicę, nadzwyczajny cud.

Dominującymi środkami stylistycznymi są tu antytezy oraz oksymorony:

(…) Ogień krzepnie, blask ciemnieje,/ Ma granice Nieskończony./ Wzgardzony - okryty chwałą,/ Śmiertelny - Król nad wiekami!... (...)

odwieczny porządek rzeczy zostaje odwrócony. Ludzie są świadkami wielkiego cudu: Bóg zstępuje na ziemię pod postacią człowieka. Tę prawdę, będącą zagadką nawet dla teologów, poeta pragnie przybliżyć prostemu człowiekowi. Za pomocą tych oksymoronicznych zestawień stara się oddać tajemnicę narodzenia Pańskiego.

„Pieśń o narodzeniu Pańskim” jest rodzajem modlitwy o charakterze pochwalnym i błagalnym. Zbiorowy podmiot liryczny w ostatniej strofie wyraża też prośbę:

(…) Podnieś rękę, Boże Dziecię,/ Błogosław ojczyznę miłą,/ W dobrych

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 4 =
Ostatnio komentowane
Dzk , bardzo pomocne
bobas • 2020-09-16 17:40:29
kocham Polską literatórę
tgyfvg • 2020-09-15 11:00:30
nom fajne
123445676878 • 2020-09-14 18:20:58
dzięki
RTC • 2020-09-14 16:37:14
super napisane, dziękuję!!!
hjnbvf • 2020-09-13 16:00:42