Ogniem i mieczem - streszczenie - strona 6

i pan Michał wyruszyli czym prędzej. W drodze spotkali Podbipiętę jadącego do księcia, od którego dowiedzieli się, że bohater wyruszył na poszukiwania niewielkich grup Kozaków. Zagłoba i Wołodyjowski ledwie przybyli do Zamościa, już musieli wracać do Zbaraża. W międzyczasie przyszły wieści o wyborze nowego króla (Jana Kazimierza). Po powrocie mężczyźni dowiedzieli się, iż Skrzetuski wyruszył do Jahorlika.

Główny bohater pragnąc za wszelką cenę odnaleźć ukochaną, postanowił nawet dołączyć do komisarzy wysłanych przez nowego króla do Chmielnickiego (dotarł do nich w chłopskim przebraniu). Był świadkiem, jak wręczano mu buławę i chorągiew z orłem. Nigdzie jednak nie mógł odnaleźć Bohuna. W końcu od samego hetmana dowiedział się o jego śmierci. Otrzymał od niego także piernacz i list do metropolity oraz rozkaz, by ten, kto przetrzymuje Helenę, oddał ją Skrzetuskiemu.

Wołodyjowski i Zagłoba przebywali w Zbarażu. W czasie jednej z wypraw dotarły ich słuchy, że Kurcewiczówna umarła, a wieść tę rozpowiadać miał rycerz Skrzetuski. Nieco wcześniej otrzymali od niego list, iż sam Chmielnicki wsparł go w poszukiwaniach. Niemalże stracili nadzieję. Wszystko zmieniło się wraz z przybyciem do Zbaraża Rzędziana. Bohun miał go za swojego przyjaciela (opatrywał jego ranę), więc zdradził mu miejsce, w którym przetrzymywano Helenę i dał odznakę oficerską. Postanowiono wyruszyć, by uwolnić piękną niewiastę.

Przebrani za Kozaków mężczyźni dotarli do Czortowego Jaru, gdzie Rzędzian zastrzelił Horpynę (święconą kulą), a Zagłoba powalił Czeremisa (jej pomocnika). Ostatecznie udało im się uratować Helenę. Do Zbaraża wracali bardzo szybko. Wielkie było ich zdziwienie, gdy w Płoskirowie ujrzeli Bohuna – musieli więc włożyć w jazdę jeszcze więcej sił, żeby uniknąć pościgu. Któregoś dnia zostali jednak zaatakowani przez Tatarów. Rzędzian pędził z kniaziówną najszybciej jak mógł, dwaj mężczyźni zaś zostali, by zatrzymać pościg nieprzyjaciela. Ostatecznie ukryli się, gdyż doszło do starcia między Tatarami i Polakami, które zakończyło się zwycięstwem rodaków. Zagłoba i Wołodyjowski postanowili więc wrócić do Zbaraża, lecz nie mówić niczego Skrzetuskiemu, ponieważ nie wiedzieli, co stało się z Rzędzianem.

Po powrocie do twierdzy zobaczyli większość oddziałów książęcych. Po kilku dniach przyjechał sam Wiśniowiecki, wiodąc ze sobą niemałą ilość wojska. Wobec potęgi wojsk nieprzyjaciela nie była to znaczna siła – Chmielnicki miał po swojej stronie ok. 300000 wojska, a wojewoda ruski ledwie 15000. Już następnego dnia pod murami pojawili się pierwsi Tatarzy, prawdziwe natarcie miało jednak miejsce dopiero po kolejnym świcie. Chmielnicki nie odniósł wprawdzie sukcesu, a jego wojska zostały mocno poturbowane (Skrzetuski ranił Tuhaj-beja, Podbipięta wymordował wielu Tatarów, rozbijając ich oddziały swoim wojskiem), lecz wciąż zdecydowanie przeważał ze swoją armią. Nieco gorzej radziła sobie druga strona obrony, której opór Burłaj niemal przełamał, ale husaria oraz męstwo Zagłoby ocaliły obrońców.

Od tego czasu Chmielnicki prowadził regularne oblężenie. Często jego wojska atakowane były przez bohaterskich obrońców (np. Podbipięta rzucający kamieniem w ruchomą wieżę, zdobycie wrogiego szańca przez Wołodyjowskiego i Skrzetuskiego). W walkach nie było jednak żadnych postępów. Oddziały obrońców były coraz bardziej przetrzebione, ale nadal dobrze sobie radziły. Oblegający nie mieli natomiast żadnego planu. Dnia 24 lipca Kozacy zaproponowali nawet rozejm, lecz oferowane przez nich warunki były nie do przyjęcia dla Wiśniowieckiego.

Kolejnej nocy odbył się atak, w czasie którego Longinus

Polecamy również:

  • Ogniem i mieczem - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, problematyka)

    Historia była dla Henryka Sienkiewicza tematem niezwykle zajmującym. Z zamiłowaniem czytał kolejne opracowania, diariusze i wspomnienia dowódców oraz dzieła historyczne powstające w poprzedni epokach. Największy bodaj wpływ miała na niego twórczość Ludwika Kubali – wybitnego polskiego... Więcej »

  • Ogniem i mieczem - bohaterowie

    Głównym bohaterem „Ogniem i mieczem” jest Jan Skrzetuski – namiestnik, awansowany później na porucznika, chorągwi pancernej J.O. Księcia Jeremiego Wiśniowieckiego. To wysoki, szczupły i bardzo przystojny mężczyzna, który imponuje wielką siłą. Jest postacią odważną i niezwykle... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
Ok
• 2024-02-26 07:33:18
ok
• 2024-02-25 18:12:20
Smog to taki cichy zabójca, którego niekiedy nie widzimy, a negatywnie oddziałuje na na...
• 2024-02-25 18:02:05
.
• 2024-02-24 12:28:53
Dziękuję za szczegółowy wykaz wraz z opisem.
• 2024-02-23 13:00:06