Wielki testament - streszczenie skrótowe - strona 5

zbity przez czarnooką Kasię i jej kompanów. Refren tej części brzmi: „Szczęśliw, kto nie zna, co te rany!” (co stanowi, rzecz jasna, potwierdzenie wspaniałości uczuć).

Strofy LXV-LXXXIX

Początkowy fragment tej części jest wspomnieniem miłości Villona, która jednak nie wyszła mu na dobre. Ukochana nieustannie go mamiła: „Na żużel rzekła, że to ziarno,/ Na czapkę, że to hełm błyszczący”. Później ludzie zaczęli zwać Villona „Miłośnikiem z hańbą przepędzonym”.

Kolejna część poświęcona została testamentowi, jaki poeta dyktuje swemu towarzyszowi , klerykowi Ferminowi. Villon wierzy w to, że Bóg czuwa nad nim, bo przecież Jezus: „(...) położył Bogatego/ w ogniu, nie wcale w miętkim puchu, / Zaś trędowatych wyżey niego (...)”. Poeta oddaje swe tchnienie Trójcy Przenajświętszej i błaga o zmiłowanie. Ciało składa „Ziemi, wielmożney rodzicielce”, natomiast swymi księgami obdarowuje swego opiekuna, któremu bardzo wiele zawdzięcza – Wilhelma Wilona (Villona). Matce, jako że przysporzył jej wiele zmartwień i kłopotów, poeta ofiaruje modlitwę do Matki Bożej.

„Ballada, iaką Wilon napisał na prośbę swey matki, aby ubłagać łaski Nayświętszey Panny”

W balladzie tej przemawia matka poety – „prostaczka stara

Polecamy również:

  • Wielki testament - interpretacja

    Villon wielokrotnie posługuje się w swoim dziele motywem tańca śmierci. Kiedy opisuje swoje ubogie życie, kontrastując biedę z bogactwem i pokazując, jak ludzie z wyższych sfer próbują odgrodzić się od ubóstwa, wspomina o tym, że i tak każdego czeka ten sam koniec. Villon przedstawia śmierć bez... Więcej »

  • Francois Villon - biografia i twórczość

    Francois z Moncorbier przyszedł na świat w 1431 r. w ubogiej rodzinie. Szybko stracił ojca i został sam z ubogą matką. Wkrótce trafił na wychowanie do Wilhelma Villona (od niego przybrał nazwisko), kanonika przy klasztorze św. Benedykta. Młody Franciszek odebrał staranne wykształcenie – w 1449 otrzymał... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
Ostatnio komentowane
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39
Ciekawe jak daleko czasowo sięgają Politycy. 2050 ? Czyli doprzodu do tyłu 2023. Grolsz...
Nick Radek • 2021-06-27 07:22:58