Jan Andrzej Morsztyn, Na koszulę brudną - analiza i interpretacja

Forma

Utwór składa się z czterech tetrastychów, a każdy z nich posiada jedenaście sylab. Jan Andrzej Morsztyn zastosował rymy parzyste oraz liczne epitety, podkreślające obrazy w wierszu oraz świat przedstawiony. Jak przystało na poetę barokowego dbał o kunsztowną formę swoich wierszy i Na koszulę  brudną jest jednym z takich przykładów.

Relacja z kobietą

Na początku utworu podmiot zwraca się z apostrofą do Jadwisi:

Jadwisiu, ja-ć już wierzę ku twéj sławie,
Że masz tysiące młodzieńców w rękawie;
Nie męcz ich jednak i służbie ich gwoli
Przynajmniej w białéj chowaj ich koszuli.

Jest to jedna z kobiet, w której zakochał się podmiot. We fragmencie tym podkreśla on również niezwykłą popularność dziewczyny, gdyż nie był on jej jedynym adoratorem. Prosi ją by nie męczyła zainteresowanych nią mężczyzn, a przynajmniej trzymała w niewinności (symbolizuje ją „biała koszula”). Podmiot liryczny wyznaje jej miłość i wyznaje, że zagubił się w rękawie jej koszuli:

Serce me, co w ten rękaw zabłądziło,
Uśnie w tej nocy; będzie mu się śniło,[…]

Tam ma popaść w smutek na wskutek odrzucenia jego zalotów. Poeta umieszcza także w wierszu sugestywny obraz złamanych serc adoratorów Jawdisi, których

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
s
a • 2020-11-25 21:43:45
wd
dda • 2020-11-25 15:03:35
uhhuhuhuuhhu
kooaoa • 2020-11-25 12:03:59
dzięki :3
melinda • 2020-11-25 10:27:56
Jest błąd, powinno być 3s 3p 4s 3d jest 3s 4s 3d
Oldboy • 2020-11-24 21:27:13