Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Andrzej Morsztyn „Niestatek” II [Prędzej kto wiatr...] - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
kox
marek • 2019-12-07 11:29:34
2222
22 • 2019-12-07 07:47:26
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
kjj
n • 2019-12-06 12:44:28
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Tytułowy „Niestatek” okazał się dla Jana Andrzeja Morsztyna motywem niezwykle nośnym znaczeniowo i odpowiednim do opisu nieszczęśliwej miłości, która stała się głównym tematem cyklu utworów zebranych w tomie „Lutnia” pod wspomnianym tytułem.

Poeta rozumiał słowo „niestatek” jako zmienność wszelkich zjawisk, jakie towarzyszą miłości do kobiety, zwracając często uwagę na ulotność jej wdzięków i nieprzewidywalność natury jako główne źródła udręki zakochanego mężczyzny.

Podobnej tematyki możemy spodziewać się i w tym wierszu, do zaskakującej puenty prowadzić będą jednak długie porównania i enumeracje (wyliczenia), na jakich opiera Morsztyn koncept „Niestatku II”.

Przy użyciu anafor podmiot liryczny wymienia liczne zjawiska czy też sytuacje niemożliwe do zaistnienia lub nawet wyobrażenia:

Prędzej kto wiatr w wór zamknie, prędzej i promieni
Słonecznych drobne kąski wżenie do kieszeni,
Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi,
Prędzej zamknie w garść świat ten, tak wielki, jak stoi,
Prędzej pięścią bez swojej obrazy ogniowi
Dobije, prędzej w sieci obłoki połowi (...).

Swoje enumeratio rozpoczyna więc Morsztyn irracjonalną wizją okiełznywania żywiołów: wiatru, słońca (ognia), morza (wody) i ziemi;

Polecamy również:

  • Niestatek II - treść wiersza

    Prędzej kto wiatr w wór zamknie, prędzej i promieni Słonecznych drobne kąski wżenie do kieszeni, Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi, Prędzej zamknie w garść świat ten, tak wielki, jak stoi, Prędzej pięścią bez swojej obrazy ogniowi Dobije, prędzej w sieci obłoki połowi, Prędzej płacząc nad... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 4 =