Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Jan Andrzej Morsztyn „Niestatek” II [Prędzej kto wiatr...] - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
KPK to podstawa prawna jednak nieograniczona do danego kraju dr Arletta Bolesta adwokat ...
Arletta Bolesta • 2019-04-21 08:49:52
karol jest najlepszy
KAROL • 2019-04-15 11:54:08
Ciekawe
Roster • 2019-04-14 13:56:04
Chyba autorowi kontrkultura pomyliła się z kulturą alternatywną. Polecam się doinform...
K2376 • 2019-04-13 13:14:03
szkoda, że nie ma nic na temat ''Tędy i owędy''. :(
młoda_polonistka • 2019-04-13 13:09:56
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Tytułowy „Niestatek” okazał się dla Jana Andrzeja Morsztyna motywem niezwykle nośnym znaczeniowo i odpowiednim do opisu nieszczęśliwej miłości, która stała się głównym tematem cyklu utworów zebranych w tomie „Lutnia” pod wspomnianym tytułem.

Poeta rozumiał słowo „niestatek” jako zmienność wszelkich zjawisk, jakie towarzyszą miłości do kobiety, zwracając często uwagę na ulotność jej wdzięków i nieprzewidywalność natury jako główne źródła udręki zakochanego mężczyzny.

Podobnej tematyki możemy spodziewać się i w tym wierszu, do zaskakującej puenty prowadzić będą jednak długie porównania i enumeracje (wyliczenia), na jakich opiera Morsztyn koncept „Niestatku II”.

Przy użyciu anafor podmiot liryczny wymienia liczne zjawiska czy też sytuacje niemożliwe do zaistnienia lub nawet wyobrażenia:

Prędzej kto wiatr w wór zamknie, prędzej i promieni
Słonecznych drobne kąski wżenie do kieszeni,
Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi,
Prędzej zamknie w garść świat ten, tak wielki, jak stoi,
Prędzej pięścią bez swojej obrazy ogniowi
Dobije, prędzej w sieci obłoki połowi (...).

Swoje enumeratio rozpoczyna więc Morsztyn irracjonalną wizją okiełznywania żywiołów: wiatru, słońca (ognia), morza (wody) i ziemi;

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 3 =