Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Legenda o Janie i Cecylii - streszczenie i jej przesłanie - strona 2

Ostatnio komentowane
slabe
blablaa • 2019-12-10 18:11:31
pozdrawiam ciepło z wigilii
kluska a • 2019-12-06 14:12:20
Dzk
Serek • 2019-12-05 21:29:59
Spoko
Nauczyciel • 2019-12-04 15:35:14
w tekście są poważne błędy merytoryczne
Damian • 2019-12-04 10:25:25
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

się licznego potomstwa – sześciu córek oraz takiej samej liczby synów. Dzieci kontynuowały działanie rodziców, rozbudowując osadę wokół prastarego dębu, jaki pozostawiono nietknięty.

Po osiemdziesięciu latach od osadzenia się pary bohaterów nad Niemnem wzrosła tam wspaniała osada. Wiadomości o tym dotarły do samego króla Zygmunta Augusta. Jako że często polował w tamtych okolicach, postanowił udać się do nowego miejsca, by osobiście nagrodzić staruszków za ich działanie. Nadał on im tytuł szlachecki oraz nazwisko „Bohatyrowicze”, które wywodziło się od „bohatyrstwa” Jana – człowieka odważnego i wytrwałego.

Gdy Jan i Cecylia zmarli, pochowano ich pod wielkim dębem, a w miejscu ich spoczynku postawiono krzyż. Miejsce to bardzo szybko stało się szczególne dla kolejnych pokoleń rodu Bohatyrowiczów. Mogiłę założycieli otaczano wielkim szacunkiem oraz staranną opieką. Wspaniałe dokonania przodków były dla późniejszych generacji powodem do dumy i stanowiły zachętę do pielęgnowania pamięci o nich.

Legenda o Janie i Cecylii jest jednym z najważniejszych fragmentów powieści „Nad Niemnem”. Nie tylko dostarcza informacji o pochodzeniu rodu Bohatyrowiczów i potwierdza ich szlachectwo, ale

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 4 =