Jacek Trznadel, Hańba domowa – streszczenie

We wstępie swojej książki autor wyjaśnia co rozumie pod tytułowym pojęciem „hańby domowej”, która dokonała się w okresie powojennym – określa tym mianem sytuację zniewolenia polskiej literatury w latach 40. i 50. Podstawą do tych rozważań są wspomnienia pisarzy tworzących w tamtym czasie oraz ocena ich wydarzeń z perspektywy obecnej. Trznadel podejmuje rozmowy z poszczególnymi twórcami, każdemu został poświęcony osobny rozdział skonstruowany na zasadzie wywiadu.

Hańbą dla intelektualisty miała być konieczność ugięcia się pod naciskiem fałszywej rzeczywistości. Większość artystów jednak uniknęła tego losu, rezygnując z wpisania się w ładną i wymuskaną fasadowość, na rzecz wierności swojemu sumieniu i przekonaniom. We wstępie autor wspomina także własne losy po wojnie, dzieciństwo spędzone w Galicji, uczestnictwo w patriotycznych uroczystościach państwowych, procesy domowego wychowania, a także okoliczności szkolne, jak również zakres nauczania i przekazywania ideologii. Wracając do refleksji o ówczesnych literatach wspomina sposoby, którymi władza komunistyczna usiłowała pozyskać ich przychylność i przekonanie – pisarze nie zawsze zdawali sobie sprawę z tego, w co nieopatrznie brną. Trznadel

Polecamy również:

  • Jacek Trznadel, Hańba domowa – opracowanie

    Książka jest zbiorem wywiadów, przeprowadzonych przez autora w latach 1981-1985. Rozmówcami Jacka Trznadla byli przedstawiciele elity świata literackiego, pisarze, którzy stanowili najmocniejszą grupę intelektualną w okresie PRL. Zbiór ukazał się w Paryżu w roku 1986, w serii biblioteki... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 2 =
Ostatnio komentowane
hf
mmmichal • 2021-04-11 18:02:47
lol
epickitim • 2021-04-11 15:27:03
hahaha
haha • 2021-04-10 18:34:49
pozdrawiam 7 b
radek skora • 2021-04-10 11:33:47
nwm
xd • 2021-04-10 11:29:34