Do M*** - interpretacja i analiza wiersza - strona 2

koncepcji miłości, rozwijaną przez Mickiewicza w kolejnych strofach. Polega ona na szczególnym połączeniu kochanków. Mimo że nie będą oni razem w sensie fizycznym, ich dusze na zawsze pozostaną ze sobą zespolone.

Romantyczne „rozsiewanie” duszy

Kluczową strofą wiersza jest ta, w której poeta mówi o swojej wiecznej obecności przy boku ukochanej. Powtarza się ona w tekście dwukrotnie:

Na każdym miejscu i o każdej dobie,
Gdziem z tobą płakał, gdziem się z tobą bawił,
Wszędzie i zawsze będę ja przy tobie
Bom wszędzie cząstkę mej duszy zostawił.

Podmiot przedstawia tu zatem istotę romantycznych poglądów na ludzką duchowość. Dusza jest rzeczywistością spirytualną, która pokonuje ograniczenia czasoprzestrzenne, a ponadto stanowi żywy twór naznaczający poszczególne elementy świata. Co ciekawe, intuicja Mickiewicza pozostaje w zgodzie z twierdzeniami słynnego religioznawcy Mircei Eliadego. Twierdzi on bowiem, że człowiek sam wytwarza świętą przestrzeń, a jednym z jej rodzajów jest miejsce pierwszej miłości, które w pamięci pozostaje zawsze miejscem wyjątkowym i sakralnym.

Koncentryczne uporządkowanie przestrzeni

Interesujące jest również, że Mickiewicz organizując przestrzeń wiersza, czyni to na

Polecamy również:

  • Do M*** - treść wiersza

    Precz z moich oczu!... posłucham od razu, Precz z mego serca!... i serce posłucha, Precz z mej pamięci!... nie tego rozkazu Moja i twoja pamięć nie posłucha.   Jak cień tym dłuższy, gdy padnie z daleka, Tym szerzej koło żałobne roztoczy, - Tak moja postać, im dalej ucieka, Tym grubszym kirem twą pamięć... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
Ostatnio komentowane
Ładnie napisane ale nie wiem czy młody umysł ogarnie tyle nowych pojęć. Myślę, że ...
Sandra Rydzewska • 2021-10-24 15:00:48
.
z • 2021-10-24 14:48:34
O
O • 2021-10-24 13:18:33
xd
twojstary • 2021-10-24 12:18:46
"Asymptoty to proste, do których wykres funkcji zbliża się dowolnie blisko ale nigdy ic...
Mich • 2021-10-24 10:21:02