Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Konstantyn Wielki i chrześcijaństwo - edykt mediolański - data, skutki

Ostatnio komentowane
elo
elo • 2018-09-25 20:02:32
JEeBbAC WROBLOWICE
Bartek "wojak" • 2018-09-26 06:55:56
Ja razem z resztą Wróblowic dziękuje za to.
Dawid • 2018-09-26 06:54:15
"wykożystywany" !!!!!
Human • 2018-09-24 19:22:55
W. Churchill i F.D.R. sprzedali Polskę Stalinowi. Zdrada aliantów !!!
Jerry • 2018-09-24 17:48:19
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Konstantyn Wielki jest uważany przez historyków za pierwszego chrześcijańskiego cesarza rzymskiego. Na świat przyszedł ok. 285 r. w rodzinie pogańskiej; jego rodzicami byli Konstancjusz Chlorus (generał legionów, następnie cesarz) oraz Helena (córka oberżysty; później zaliczona w poczet świętych Kościoła). Panował w latach 306-337; przy czym do 324 r. był cesarzem Zachodu, a po zwycięskiej wojnie z Licyniuszem został jednowładcą całego imperium rzymskiego.

Już na początku swoich rządów Konstantyn stosował praktyczną tolerancję względem chrześcijan. Punktem zwrotnym był jednak 312 r., kiedy to przed bitwą z Maksencjuszem, Konstantyn miał widzenie. Według przekazu Euzebiusza z Cezarei cesarz zwrócił się najpierw o pomoc w walce do swego bóstwa opiekuńczego, Apollo, ale z wojskiem zobaczył późnym popołudniem na niebie „świetlany znak krzyża na słońcu” i wypisane obok słowa „w tym znaku zwyciężysz” (łac. In hoc signo vinces).  Następnie we śnie Konstantynowi ukazał się Chrystus z krzyżem i polecił mu przyjąć ten znak jako obronę i pomoc w walce. Cesarz następnego dnia umieścił monogram Chrystusa na sztandarach i przypisał Bożej pomocy swoje zwycięstwo nad wojskami Maksencjusza przy moście

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 3 =