Arianizm - definicja, cechy, założenia

Arianizm to doktryna teologiczna, której nazwa pochodzi on imienia jej twórcy, kapłana aleksandryjskiego, Ariusza (ok. 250 — 336). Głosił on, że Syn Boży nie był Bogiem z samej natury, lecz tylko pierwszym spośród stworzeń, czyli uznawał, że  był czas, kiedy Syn nie istniał. Z kolei Duch Święty według nauki Ariusza był pierwszym tworem Syna. Tym samym zaprzeczał on dogmatowi o Trójcy Świętej w imię radykalnego monoteizmu. Arianizm był zwalczany m.in. przez Atanazego Wielkiego, Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nazjanzu oraz Grzegorza z Nyssy.

Na Soborze Nicejskim I w 325 r. oraz na Soborze Kostantynopolitańskim I arianizm został uznany za herezję i potępiony. Cieszył się jednak znacznymi wpływami w Europie Zachodniej zwłaszcza wśród Gotów, którzy zaszczepili go z kolei wśród ludów germańskich. Zanikł ok. VII w. Pojawił się ponownie w XVI w. w dobie reformacji, kiedy nawiązali do nauki Ariusza bracia polscy i socynianizm.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 4 =
Ostatnio komentowane
Spoko, jednak że Bibia to sterta kłamstw. Tak na prawdę to Boga nie ma ale katolicy sob...
• 2022-10-04 13:09:03
XDzbshxbz
• 2022-10-04 11:44:06
1Tm 3:15 "Gdybym jednak się opóźniał, będziesz już wiedział, jak należy zachowywa...
• 2022-10-03 20:33:03
Super
• 2022-10-03 17:32:47
Przydały mi się te choroby
• 2022-10-02 10:10:41