Arianizm - definicja, cechy, założenia

Arianizm to doktryna teologiczna, której nazwa pochodzi on imienia jej twórcy, kapłana aleksandryjskiego, Ariusza (ok. 250 — 336). Głosił on, że Syn Boży nie był Bogiem z samej natury, lecz tylko pierwszym spośród stworzeń, czyli uznawał, że  był czas, kiedy Syn nie istniał. Z kolei Duch Święty według nauki Ariusza był pierwszym tworem Syna. Tym samym zaprzeczał on dogmatowi o Trójcy Świętej w imię radykalnego monoteizmu. Arianizm był zwalczany m.in. przez Atanazego Wielkiego, Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nazjanzu oraz Grzegorza z Nyssy.

Na Soborze Nicejskim I w 325 r. oraz na Soborze Kostantynopolitańskim I arianizm został uznany za herezję i potępiony. Cieszył się jednak znacznymi wpływami w Europie Zachodniej zwłaszcza wśród Gotów, którzy zaszczepili go z kolei wśród ludów germańskich. Zanikł ok. VII w. Pojawił się ponownie w XVI w. w dobie reformacji, kiedy nawiązali do nauki Ariusza bracia polscy i socynianizm.

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 2 =
Ostatnio komentowane
gbgf
nmbgm, • 2021-01-23 17:21:13
Ten wykres jest zły. Połączenie przemian 3 i 4 w taki sposób jest niedopuszczalne i my...
Mr G. • 2021-01-23 12:33:29
2
kk • 2021-01-22 14:02:14
czasownik Amerykę osoba liczba czas rodzaj ...
maja kaja • 2021-01-22 12:34:31
Frankowi- germański lud barbarzyński.
ANONIM • 2021-01-22 11:10:48