Jezus - Syn Boży

Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. (Łk 1,35)

Jezus Chrystus jest Synem Bożym, jest Tym, który od Boga wyszedł (J 13, 3) i przyszedł w ciele (1J 4, 2). Bóg objawia po raz pierwszy Jezusa jako swojego Syna tuż po chrzcie w Jordanie:

A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego jak gołębicę i przychodzącego na Niego. A głos z nieba mówił: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie. (Mt 3,16-17)

Jezus mówiąc o sobie używa raczej wyrażenia „Syn Człowieczy”, a nie Syn Boży. Nie ma również w nim potrzeby udowadniania swojej boskości np. opiera się kuszeniu diabła (Mt 4,1-11). Zabrania także duchom nieczystym wyjawiania Jego tożsamości (Mk 3,11-12), albowiem zamiarem Bożym było zachowanie w ukryciu tajemnicy mesjańskiej do czasu zmartwychwstania. Tylko uczniowie Chrystusa wiedzieli kim On jest. Innym ludziom Chrystus objawia się częściowo, za pomocą symboli i przypowieści. Równocześnie jednak Jezus domaga się wiary „w imię Jednorodzonego Syna Bożego” (J 3, 18) i nie ukrywa swojego pochodzenia przed Sanhedrynem:

A najwyższy kapłan rzekł do Niego: Poprzysięgam Cię na Boga żywego, powiedz nam: Czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży? Jezus mu odpowiedział: Tak, Ja Nim jestem. Ale powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego, i nadchodzącego na obłokach niebieskich. (Mt 26, 63-64)

To wyznanie jest powodem oskarżenia Jezusa o bluźnierstwo i skazania na śmierć. Zostaje wyszydzony na krzyżu:

Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami, mówiąc: Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża! (Mt27, 39-40)

Kiedy Jezus umiera dochodzi do rzeczy niezwykłych:

A oto zasłona przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli oni do Miasta Świętego i ukazali się wielu. (Mt 27, 51-53)

Dopiero w takich okolicznościach straż pilnująca Jezusa uwierzyła, że jest On Synem Bożym.

Bóg w Starym Testamencie jest przede wszystkim odbierany jak Stworzyciel. Równocześnie tytułem „syna Bożego” nazywane są anioły (np. Pwt 32, 8), lud wybrany (np. Wj 4,22), dzieci izraela (np. Oz 2, 1) oraz królowie (np. Ps 82, 6). W tym przypadku jednak jest to przybrane synostwo.

Przez Chrystusa – Syna staje się w pełni Bogiem Ojcem. Tylko Jezus jest tym, który zna Ojca: Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić (Mt 11,27). Natomiast przez śmierć Jezusa na krzyżu i odkupienie grzechów człowieka, ludzie stają się „dziećmi Bożymi”. Jednak jest to inna relacja dziecko – Ojciec. Sam Chrystus dokonuje rozróżnienia na „Ojciec mój i Ojciec wasz” (J 20, 17).

Tylko raz w czasie swojego życia ziemskiego Jezus objawił się swoim uczniom (Piotrowi, Jakubowi i Janowi) „w postaci Bożej” na górze Tabor. Góra ta nazywana jest także Górą Przemienienia Pańskiego. Wówczas ukazał im się również Eliasz i Mojżesz, którzy rozmawiali z Chrystusem. Dochodzi po raz kolejny do teofanii:
I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie! (Mk 9,7)

Syn Boży nie jest stworzeniem Boga, lecz został zrodzony i Kościół naucza, że jest Ojcu współistotny. Wszystkie atrybuty jakie przypisuje się Bogu dotyczą także Jezusa, w tym odwieczność – nie było takiego czasu, kiedy Syna nie było. Jezus przedstawia się również imieniem Boga: Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że JA JESTEM (J 13,19).

Syn Boży stał się człowiekiem – Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (J1,14-16), ale przez Wcielenie nie utracił swojej boskości. Był równocześnie w pełni Bogiem, jak i w pełni człowiekiem. Herezjami, które odmawiały Jezusowi natury boskiej były m.in. adopcjonizm i arianizm. 

Polecamy również:

  • Jezus - postać historyczna

    Postać Jezusa Chrystusa była przedmiotem refleksji nie tylko teologów, ale również historyków. Usiłowali oni odpowiedzieć na pytanie: „Czy Jezus naprawdę istniał?” Więcej »

  • Jezus - człowiek

    Jednym z podstawowych dogmatów wiary chrześcijańskiej jest przekonanie, że Jezus Chrystus, który jest Synem Bożym, stał się człowiekiem, aby umrzeć na krzyżu i odkupić grzechy wszystkich ludzi. Więcej »

  • Jezus - nauczyciel

    Działalność Jezusa jako nauczyciela rozpoczęła się po Jego chrzcie w Jordanie. Swoje nauczanie zapoczątkował w Galilei Więcej »

  • Chrystus - Zbawiciel i Odkupiciel

    Imię Jezus oznacza w języku hebrajskim „Bóg zbawia”. Zostaje ono nadane Synowi Bożemu jeszcze przed narodzinami. Więcej »

  • Powtórne przyjście Jezusa - paruzja

    Chrześcijanie oczekują powtórnego przyjścia Chrystusa zwanego paruzją. Owo ponowne pojawienie się Syna Bożego na Ziemi będzie równoznaczne z dopełnieniem historii świata. Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
xd
• 2024-04-16 17:58:56
@Mariola - dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony. Pozdrawiamy :)
• 2024-04-16 07:36:55
Co za wstyd pomyśleć, że ja nie istnieje.
• 2024-04-12 15:30:23
supier
• 2024-04-11 18:27:13
bardzo pomocne
• 2024-04-09 17:22:24