Sobory powszechne w starożytności (Sobór w Nicei, w Konstantynopolu, w Efezie i in.)

Sobór w Nicei

Zwołany przez cesarza Konstantyna Wielkiego pierwszy sobór powszechny odbył się w Nicei (obecnie Iznik) w Azji Mniejszej w 325 r. Zebrało się na nim około 300 duchownych. Celem obrad było przywrócenie jedności chrześcijaństwa skłóconego wewnętrznie z powodu herezji ariańskiej. Kapłan aleksandryjski, Ariusz, głosił bowiem, że Chrystus nie był w pełni Bogiem, tylko pierwszym z Bożych stworzeń. Jego nauka została oficjalnie w Nicei potępiona, a Kościół przyjął dogmat o współistotności (gr. homoousios) Ojca i Syna. Sformułowano również wyznanie wiary (tzw. symbol nicejski), które jednoznacznie określiło pochodzenie Syna od Ojca w Trójcy jako zrodzenie, a nie stworzenie (nie uczyniony). Ponadto ustalono sposób obliczana daty Wielkanocy, wyznaczając ją na pierwszą niedzielę po żydowskim święcie Paschy.  Przyjęto także dwadzieścia kanonów dyscyplinarnych, które dotyczyły spraw administracyjnych Kościoła.

Sobór w Konstantynopolu (I)

Sobór Konstantynopolitański I został zwołany w 381 r. w Konstantynopolu przez cesarza Teodozjusza I Wielkiego. Był to II sobór powszechny w historii. Wzięli w nim udział tylko biskupi ze Wschodu; według tradycji 150-ciu, a w rzeczywistości 146-ciu. Nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 1 =
Ostatnio komentowane
ok
ktostam • 2021-06-19 15:17:37
Tak
Tak • 2021-06-17 07:30:57
spoko
:) • 2021-06-16 20:42:56
x - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:34:20
Mudnok - poprawione, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-06-15 06:37:39