Sobory powszechne w starożytności (Sobór w Nicei, w Konstantynopolu, w Efezie i in.)

Sobór w Nicei

Zwołany przez cesarza Konstantyna Wielkiego pierwszy sobór powszechny odbył się w Nicei (obecnie Iznik) w Azji Mniejszej w 325 r. Zebrało się na nim około 300 duchownych. Celem obrad było przywrócenie jedności chrześcijaństwa skłóconego wewnętrznie z powodu herezji ariańskiej. Kapłan aleksandryjski, Ariusz, głosił bowiem, że Chrystus nie był w pełni Bogiem, tylko pierwszym z Bożych stworzeń. Jego nauka została oficjalnie w Nicei potępiona, a Kościół przyjął dogmat o współistotności (gr. homoousios) Ojca i Syna. Sformułowano również wyznanie wiary (tzw. symbol nicejski), które jednoznacznie określiło pochodzenie Syna od Ojca w Trójcy jako zrodzenie, a nie stworzenie (nie uczyniony). Ponadto ustalono sposób obliczana daty Wielkanocy, wyznaczając ją na pierwszą niedzielę po żydowskim święcie Paschy.  Przyjęto także dwadzieścia kanonów dyscyplinarnych, które dotyczyły spraw administracyjnych Kościoła.

Sobór w Konstantynopolu (I)

Sobór Konstantynopolitański I został zwołany w 381 r. w Konstantynopolu przez cesarza Teodozjusza I Wielkiego. Był to II sobór powszechny w historii. Wzięli w nim udział tylko biskupi ze Wschodu; według tradycji 150-ciu, a w rzeczywistości 146-ciu. Nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 5 =
Ostatnio komentowane
Super pozdrawiam
Marek • 2022-01-18 11:58:05
przeczytałam ziemniaki zamiast ziemianki
twój stary • 2022-01-16 19:26:37
ok
kasia • 2022-01-16 17:06:50
dziekuje
jan usz • 2022-01-16 16:19:55
witam polecam
Zbyszek • 2022-01-16 12:57:10