Sobory powszechne w starożytności (Sobór w Nicei, w Konstantynopolu, w Efezie i in.)

Sobór w Nicei

Zwołany przez cesarza Konstantyna Wielkiego pierwszy sobór powszechny odbył się w Nicei (obecnie Iznik) w Azji Mniejszej w 325 r. Zebrało się na nim około 300 duchownych. Celem obrad było przywrócenie jedności chrześcijaństwa skłóconego wewnętrznie z powodu herezji ariańskiej. Kapłan aleksandryjski, Ariusz, głosił bowiem, że Chrystus nie był w pełni Bogiem, tylko pierwszym z Bożych stworzeń. Jego nauka została oficjalnie w Nicei potępiona, a Kościół przyjął dogmat o współistotności (gr. homoousios) Ojca i Syna. Sformułowano również wyznanie wiary (tzw. symbol nicejski), które jednoznacznie określiło pochodzenie Syna od Ojca w Trójcy jako zrodzenie, a nie stworzenie (nie uczyniony). Ponadto ustalono sposób obliczana daty Wielkanocy, wyznaczając ją na pierwszą niedzielę po żydowskim święcie Paschy.  Przyjęto także dwadzieścia kanonów dyscyplinarnych, które dotyczyły spraw administracyjnych Kościoła.

Sobór w Konstantynopolu (I)

Sobór Konstantynopolitański I został zwołany w 381 r. w Konstantynopolu przez cesarza Teodozjusza I Wielkiego. Był to II sobór powszechny w historii. Wzięli w nim udział tylko biskupi ze Wschodu; według tradycji 150-ciu, a w rzeczywistości 146-ciu. Nie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
Fajne
BOBBB • 2021-01-18 08:36:01
Dzięki
Daria • 2021-01-17 19:29:14
mozna dac tu problematyke?
kugucik • 2021-01-17 12:08:01
okej dzk
uga buga • 2021-01-15 10:25:25
piotr - dziękujemy za zwrócenie uwagi - wpis został poprawiony, pozdrawiamy :)
ADMIN • 2021-01-15 08:15:00