Gnostycyzm - definicja, geneza, filozofia, a chrześcijaństwo

Gnostycyzm (gr. gnosis – wiedza) to dualistyczny prąd religijno-filozoficzny łączący elementy chrześcijaństwa, judaizmu,  filozofii hellenistycznej i religii wschodnich. Przyjmował różne odmiany i postacie, nie jest to zatem jednolity system wierzeń. Największego rozkwitu doczekał się na przełomie II i III w  na wschodzie cesarstwa rzymskiego, głównie w Syrii i Egipcie.

Zwolennicy gnostycyzmu  twierdzili, że posiedli tajemną wiedzę o Bogu, ludzkości i całym świecie, o której to wiedzy reszta ludzkości, w tym przedstawiciele Kościoła, nie miała pojęcia. Uważali się zatem za jedynych, którzy w pełni zrozumieli nauki Chrystusa. Przy czym gnostycy poza Objawieniem Bożym, przyjmowali intuicję religijną, czyli oświecenie z góry, dzięki któremu człowiek stawał się wiedzącym, wtajemniczonym, a nie tylko wierzącym w Boga. Do przedstawicieli gnostycyzmu należeli m.in.: Szymon Mag, Bardezanes z Edessy, Marcjon z Synopy (marcjonici), Bazylides z Antiochii, Walentyn.

Gnostycka koncepcja świata była skrajni dualistyczna i pesymistyczna. Historię postrzegali jako walkę dobra ze złem. Tym dwóm przeciwstawnym i odwiecznym pierwiastkom odpowiadają też dwa królestwa – światłości (gr. pleroma) i ciemności

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 3 + 4 =
Ostatnio komentowane
cool
xoxo • 2021-01-27 20:31:29
Bardzo Łatwe XD
Plazma • 2021-01-27 18:45:05
5
Anna D • 2021-01-27 16:49:07
:>
q • 2021-01-27 10:05:09
es
es • 2021-01-27 09:55:01