Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Gnostycyzm - definicja, geneza, filozofia, a chrześcijaństwo

Ostatnio komentowane
Beznadziejne
Gustaw • 2018-11-18 13:56:18
Jeżeli pisze się o biografii Cheopsa ( Chufu) faraona to należy podać choć przybliżo...
Krzysztof • 2018-11-18 12:33:33
Bzdury !!!
Zwejstein • 2018-11-17 18:54:04
@Tygrys: dokładnie, jedna litera, a tyle różnicy! Dziękujemy za czujność!
ADMIN • 2018-11-16 07:44:02
a gdzie som odpowiedzi do tego tekstu ?
Ernest • 2018-11-15 07:27:17
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Gnostycyzm (gr. gnosis – wiedza) to dualistyczny prąd religijno-filozoficzny łączący elementy chrześcijaństwa, judaizmu,  filozofii hellenistycznej i religii wschodnich. Przyjmował różne odmiany i postacie, nie jest to zatem jednolity system wierzeń. Największego rozkwitu doczekał się na przełomie II i III w  na wschodzie cesarstwa rzymskiego, głównie w Syrii i Egipcie.

Zwolennicy gnostycyzmu  twierdzili, że posiedli tajemną wiedzę o Bogu, ludzkości i całym świecie, o której to wiedzy reszta ludzkości, w tym przedstawiciele Kościoła, nie miała pojęcia. Uważali się zatem za jedynych, którzy w pełni zrozumieli nauki Chrystusa. Przy czym gnostycy poza Objawieniem Bożym, przyjmowali intuicję religijną, czyli oświecenie z góry, dzięki któremu człowiek stawał się wiedzącym, wtajemniczonym, a nie tylko wierzącym w Boga. Do przedstawicieli gnostycyzmu należeli m.in.: Szymon Mag, Bardezanes z Edessy, Marcjon z Synopy (marcjonici), Bazylides z Antiochii, Walentyn.

Gnostycka koncepcja świata była skrajni dualistyczna i pesymistyczna. Historię postrzegali jako walkę dobra ze złem. Tym dwóm przeciwstawnym i odwiecznym pierwiastkom odpowiadają też dwa królestwa – światłości (gr. pleroma) i ciemności

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =