Szkice węglem - streszczenie - strona 5

się od wszystkiego, co wiejskie. Panna Jadwiga flirtowała ze swoim kuzynem i bardzo podobała jej się jego reakcja. Spacerującą parę dostrzegł pan Zołzikiewicz, który obserwował młodych z pewnej odległości. Gdy Jadwiga i Wiktor dotarli do starej ochronki, panienka powiedziała, że miejsce to jest najbardziej romantyczne w całej Baraniej Głowie. Kiedyś uczyły się tu dzieci, lecz teraz czasy się zmieniły i jest tu przechowywana wódka. Jadwiga nadmieniła również, iż szlachta stara się unikać kontaktu z chłopami.

Rzepowa siedziała w zamyśleniu przed swoim domem i nawet nie zauważyła nadchodzącej panienki i jej towarzysza. Gdy dziewczyna powiedziała jej „dzień dobry”, kobieta postanowiła prosić ją o pomoc. Rzuciła się dziewczynie do nóg i opowiedziała całą historię. Jadwiga odparła, że szlachta teraz nie wmiesza się w sprawy wsi, więc nic nie może poradzić, chociaż możliwe, że jej ojciec mógłby coś w tej sprawie zrobić. Po tym incydencie dziewczyna posmutniała. Wiktor wrócił do tematu literatury i zręcznie odsunął smutne myśli od swojej kuzynki.

Tymczasem Rzepowa postanowiła udać się do dworu i tam szukać ratunku dla siebie i swojego męża.

Rozdział VIII

„Imogena”

Rzepowa wybrała się na dwór. Zabrała ze sobą swojego synka. Była to pora picia kawy. Gośćmi Skorabiewskich byli: rewizor, ksiądz Czyżyk oraz ksiądz Dziekan Ulanowski. Goście zajmowali się rozmową, w której rewizor wyśmiewał opowieść księdza dziekana.

Gdy Rzepowa przywitała się, pan Skorabiewski był bardzo niezadowolony z jej widoku. Stwierdził, że przeszkadza mu w gościnie. Rzepowa postanowiła zaczekać, aż goście się rozejdą. Długie czekanie wydawało jej się czymś normalnym. Choć robiło się coraz później, kobieta była już głodna, nie czuła się zbyt dobrze, a i dziecko nie wyglądało najlepiej, nie zrezygnowała. Gdy zaczęło się ściemniać, goście wreszcie się rozeszli. Pan Skorabiewski nie miał dla kobiety zbyt dużo czasu. Po wysłuchaniu jej stwierdził, iż niczego nie może dla niej zrobić, ponieważ chłopi są dla niego tylko sąsiadami. Szlachta nie wtrąca się w ich sprawy. Poradził, by kobieta udała się o pomoc do naczelnika. Kobieta podziękowała mu za wszystko i rzuciła mu się do nóg.

Rozdział IX

„Imogena”

Tymczasem Rzepa wyszedł z więzienia. Pierwsze swoje kroki skierował do karczmy, a później udał się do pana Skorabiewskiego. Ten powtórzył mu to samo, co powiedział jego żonie. Rzepa był natarczywy i zły na szlachcica, ponieważ nie uzyskał od niego żadnej pomocy. Gdy wrócił do domu, opowiedział o wszystkim żonie. Ta poradziła, iż lepiej będzie, gdy sama uda się do naczelnika.

Rzepa sam chciał pójść do naczelnika, ale ciągle pił, toteż Rzepowa zabrała synka i pieszo udała się do Osłowic. Miała do przebycia bardzo długą drogę i liczyła na to, że może ktoś ją podwiezie. Spotkała wprawdzie po drodze Herszka, ale ten chciał od niej złotego za pomoc, kobieta miała przy sobie tylko jednego czeskiego, toteż musiała dalej iść pieszo. Gdy weszła do miasteczka, zobaczyła żebraka, chciała dać mu jałmużnę, jednakże poprosiła, by ten wydał jej resztę, ponieważ nie chciała wydać wszystkiego, co miała przy sobie. Żebrak żachnął się na nią i Rzepowa dała mu całego czeskiego.

Kobieta czuła się w mieście bardzo niepewnie. Długo błądziła i pytała o drogę, zanim wreszcie znalazła odpowiedni budynek. Była przytłoczona wielkością gmachu i ilością pokoi. Nie potrafiła przeczytać tabliczek, które wisiały na drzwiach, toteż wybrała pierwsze lepsze. Było to duże pomieszczenie, gdzie pracowało wiele osób, ludzie płacili i odchodzili z kwitkami. Nikt nie zwracał na Rzepową uwagi, w końcu, po godzinie czekania, kobieta odważyła

Polecamy również:

  • Szkice węglem - plan wydarzeń

    1. Przygotowania do spisu wojskowego w Baraniej Głowie 2. Pomysł Zołzikiewicza, by pozbyć się Rzepy ze wsi 3. Spotkanie Zołzikiewicza z Rzepową i interwencja Kruczka Więcej »

  • Szkice węglem - opracowanie (geneza, czas i miejsce akcji, motywy)

    „Szkice węglem” zostały napisane w Kalifornii. Głównym aspektem, na który Sienkiewicz chciał zwrócić uwagę, była tragiczna sytuacja chłopów i łapówkarstwo wszechobecne na polskiej prowincji. Po raz pierwszy nowela ukazała się drukiem w roku 1877 w „Gazecie... Więcej »

  • Szkice węglem - bohaterowie

    Rzepa - chłop mieszkający we wsi, gospodarujący na trzech morgach ziemi. Z zawodu drwal. Pracowity i silny. Ma ładny głos i chętnie śpiewa podczas pracy. Jego wadą jest skłonność do wódki i zbyt porywczy charakter, szczególnie, gdy Rzepa jest nietrzeźwy. Kocha swoją żonę, lecz zdarza mu się ją uderzyć... Więcej »

  • Szkice węglem - problematyka

    „Szkice węglem” Henryk Sienkiewicz napisał w roku 1876 r. w czasie pobytu w Ameryce. Utwór ten jest dosyć nietypowy, na co wskazuje już sam tytuł. Jego konstrukcja zbliżona jest właśnie do szkicu – tekstu prozatorskiego służącego analizie sytuacji społecznej, cechującego się fragmentaryczną... Więcej »

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
okokok
• 2024-02-22 15:33:45
OK
• 2024-02-21 20:23:35
dziękuję bardzo ratujecie mnie
• 2024-02-21 19:08:12
i
• 2024-02-20 09:57:14
Bardzo pomogło mi w zadaniu domowym
• 2024-02-18 10:48:52