Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Juliusz Słowacki, Sonet – analiza i interpretacja

Utwór Juliusza Słowackiego jest poetyckim wyrazem tęsknoty za czymś, co bezpowrotnie przemija. W wierszu na początku jest to ogólnie nazwane „szczęściem”, a na podstawie dalszych wersów można wnioskować, że mogła to być np. utracona miłość:

A jeszcze serce zmysłom spoczynku nie daje,
Myśl za minionym szczęściem gonić nie przestaje
[…]
A dusza przez sen nawet drugiej duszy wzywa

Serce cierpiące z tego powodu nie pozwala podmiotowi na spokojny sen. Nawet jeśli udaje się na spoczynek, to wciąż marzy i rozmyśla o tym za czym tęskni:

Już północ - cień ponury pół świata okrywa,
[…]
Westchnienie po westchnieniu z piersi się wyrywa.

A choć znużóne ciało we śnie odpoczywa,
To myśl znów ulatuje w snów i marzeń kraje,
Goni za marą, której szczęściu niedostje

Podmiot wyznaje, że cierpi nie tylko w nocy, ale również za dnia, choć wówczas ukrywa swoje cierpienie, zachowuje je wewnątrz siebie:

Jest serce, co się kryje w zakrwawionym łonie,
W nocy tylko oddycha, w nocy we łzach tonie,
A w dzień pilnie ukrywa głębokie cierpienia.

Juliusz Słowacki wykorzystał, popularną wśród romantyków, symbolikę nocy jako pory niepewności, zagubienia, powodującej niejasność i splatanie myśli. To właśnie odczuwa podmiot liryczny podczas swoich nocnych rozważań.

Zobacz również

  • Juliusz Słowacki, Sonet - treść wiersza

    Już północ — cień ponury pół świata okrywa,A jeszcze serce zmysłom spoczynku nie daje,Myśl za minionem szczęściem gonić nie przestaje,Westchnienie po westchnieniu z piersi się wyrywa.

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 2 =
Ostatnio komentowane
Nawet 2 !!!!
Amelia Soska • 2020-06-04 11:00:05
Łatwe?
Limo • 2020-06-04 09:34:59
/Fajne\
Zuza • 2020-06-04 05:32:20
Nie polecam 0/10
Ktoś • 2020-06-03 12:15:55
Dzięki pomogło bardzo :)
Luna Smift • 2020-06-02 15:17:28