Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Testament mój - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
No elo
Elo • 2019-10-16 18:14:00
nie fajne
wertyuiop[] • 2019-10-16 16:41:14
Podobno pan Erwin oprócz żony miał wiele związków nieformalnych z innymi kobietami. R...
Marcin • 2019-10-16 12:12:31
Podobno Alessandro Volta był bardzo pobożny. Codziennie uczęszczał na Mszę Świętą...
Marcin • 2019-10-16 12:06:53
Za to bombardowanie zakładów chemicznych w czasie agresji NATO na Serbię w 1999r. jest ...
Marcin • 2019-10-16 11:38:26
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Testament

Wiersz Juliusza Słowackiego „Testament mój” mimo że napisany w 1840 r. pod względem ideowym i poetyckim łączy się z wcześniejszymi utworami lirycznymi, takimi jak np. „Hymn (Smutno mi Boże)” czy „Rozłączenie”. Przeważa tu nastrój smutnej melancholii, a podmiot to samotnik pozbawiony ukochanej ojczyzny.

Tym, co jednak wyróżnia ów wiersz na tle pozostałych tekstów poetyckich jest zastosowana przez Słowackiego forma testamentu. Mamy tu do czynienia z utworem szczególnym, ponieważ zawierającym ostatnią wolę poety. Osoba mówiąca w wierszu dokonuje ostatecznego rozrachunku ze swoim życiem, a także rozporządza pozostawionym przez siebie dziedzictwem. „Testament mój” posiada wyraźne cechy autobiograficzne i autotematyczne. Jest to zatem jeden z najbardziej osobistych liryków Słowackiego.

Samotny poeta bez dziedzica

Autorem testamentu jest poeta, którego można utożsamiać ze Słowackim. Świadczą o tym przede wszystkim słowa:

Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica
Ani dla mej lutni – ani dla imienia;
Imię moje tak przeszło jako błyskawica
I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia.

Jak wiadomo, Słowacki nie miał dzieci, a więc do tego faktu odnosi się ów wers przepojony smutkiem.

Polecamy również:

  • Testament mój - treść wiersza

    Żyłem z wami, cierpiałem i płakałem z wami,Nigdy mi, kto szlachetny, nie był obojętny,Dziś was rzucam i dalej idę w cień — z duchami —A jak gdyby tu szczęście było — idę smętny.Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica,Ani dla mojej lutni, ani dla imienia; —Imie moje tak przeszło, jako... Więcej »

Komentarze (0)
1 + 2 =