Serce roście... - interpretacja i analiza wiersza

Pierwsze słowa pieśni – „Serce roście, patrząc na te czasy” (Pieśń II) – stanowią wyraz zachwytu podmiotu lirycznego nad otaczającym go światem. To właśnie przedstawieniu piękna i doskonałości świata poświęcony jest cały utwór.

Podmiot liryczny patrzy na nadchodzącą wiosnę i z radością wita wszelkie jej przejawy:

(…) Mało przed tym gołe były lasy (...),/ Teraz drzewa liście na się wzięły (…).

Wszystko budzi się do nowego życia, cała przyroda czuje nadchodzące ciepłe dni. Na polach zaczynają kiełkować zboża, kwitnące kwiaty stroją łąki, ptaki zaczynają wić gniazda. Radość odczuwana w przyrodzie działa także na człowieka – przyroda zachwyca go swoim pięknem i zdolnością odradzania się.

Opis wiosennej przyrody stanowi punkt wyjścia dla rozmyślań nad ludzkim losem. Rozważania o szczęściu są tu prowadzone w duchu filozofii stoickiej. Szczęście to bowiem stan umysłu, a jego podstawą jest czyste sumienie: „Ale to grunt wesela prawego,/ Kiedy człowiek sumienia całego”. Najwyższymi wartościami w życiu powinny być według poety: cnota, prawość charakteru, uczciwość, umiejętność zachowania umiaru. Ludzi gubią ich wygórowane ambicje, pragnienie sławy i bogactwa, które – wbrew pozorom – wcale nie prowadzą

Polecamy również:

Komentarze (6)
Wynik działania 4 + 3 =
Dazai Osamu
2020-12-04 16:45:17
Arigato!!!
PANDA
2020-10-27 13:57:24
no dobre dzięks
Cypu
2019-01-27 12:30:42
Całkiem, całkiem
kalaa
2018-11-21 16:17:35
dzięki
Lolek
2018-11-14 17:50:51
Całkiem całkiem
Graat
2017-11-01 19:46:27
Bardzo dobrze opisane
Ostatnio komentowane
Super pozdrawiam
Marek • 2022-01-18 11:58:05
przeczytałam ziemniaki zamiast ziemianki
twój stary • 2022-01-16 19:26:37
ok
kasia • 2022-01-16 17:06:50
dziekuje
jan usz • 2022-01-16 16:19:55
witam polecam
Zbyszek • 2022-01-16 12:57:10