Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości - interpretacja i analiza wiersza

„Pochwała cnoty” – w ten sposób można by najkrócej określić przedmiot Pieśni XII, pochodzącej z „Ksiąg Wtórych”.

Kochanowski przekonuje czytelnika o trwałości, pięknie i zaletach cnoty, czyli moralności, męstwa, patriotyzmu. Podmiot liryczny przekonany jest, iż życie w zgodzie z zasadami moralnymi – etyką – przynosi człowiekowi chlubę.

Nieodłącznym elementem dobra jest zło zazdrosne o „blask” cnoty. Poeta posługuje się kontrastem, by uwypuklić zalety tej ostatniej. Zazdrość przypomina więc cień kroczący za cnotą. Nie może spojrzeć jej w oczy ani znieść jej blasku. Kochanowski podkreśla również siłę cnoty, która potrafi obronić się sama, sama jest też najwyższą nagrodą i przywilejem. Zdobi swojego właściciela, przynosi mu chwałę i pierwszeństwo, a także otwiera drogę do nieba. Poeta jest przekonany, że Bóg nagradza tych, którzy w jakikolwiek sposób ucierpieli od niesłusznej zazdrości lub złośliwości:

(…) A jesli komu droga otwarta do nieba,/ Tym, co służą ojczyźnie. Wątpić nie potrzeba,/ Że co im zazdrość ujmie. Bóg nagradzać będzie,/A cnota kiedykolwiek miejsce swe osiędzie”.

Utwór Jana Kochanowskiego składa się z pięciu czterowersowych strof o układzie rymów aabb (szkody – nagrody, sobie

Polecamy również:

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 1 =
Ostatnio komentowane
w
ldwjnd • 2021-07-27 09:06:46
żoną Jaroslawa Iwaszkiewicza była pisarka i tłumaczka Anna Iwaszkiewiczowa z domu Lilp...
Iwona • 2021-07-19 18:40:47
"Oda do radości" to utwór Beethovena. Schiller napisał "Do Radości".
Germanista • 2021-07-10 02:59:47
Zgromadzenie Narodowe (Konwent) nie było "rządem rewolucyjnym", a parlamentem.
Andrzej • 2021-07-06 08:15:34
Czy naprawdę nie dało się tego bardziej spłycić? Gdzie jest drugi syn? Ten który p...
Andrzej Koraben • 2021-06-30 11:34:39