Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony - interpretacja i analiza

Pieśń o incipicie: „Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony” pochodzi ze zbioru „Ksiąg wtórych” i opatrzona jest numerem XXIV. Utwór ten ma charakter autorefleksji, dotyczy bowiem pośmiertnego losu poety, a dokładnie – nieśmiertelności jego sztuki.

Podmiot liryczny można utożsamiać z autorem, wskazuje na to fakt, iż jest on poetą, a także pojawiający się w pieśni zwrot do Myszkowskiego, mecenasa Jana Kochanowskiego.

W pierwszych wersach utworu mówi on swej dwoistej naturze: „(...) poeta, ze dwojej złożony/ Natury (...)”. Jest on człowiekiem śmiertelnym, stąpającym po ziemi jak wszyscy, zarazem ma w sobie jednak coś z anioła, co go unosi do nieba. To jego sława poety, wieczna chwała, która nie przeminie wraz ze śmiercią ciała:

(…) On ja, (…)/  nie umrę ani mię czarnymi/ Styks niewesoła zamknie odnogami swymi (…).

Sława, która obejmie całą Europę, a nawet wykroczy poza jej granice, zapewni poecie nieśmiertelność:

(…) O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,/ I różnego mieszkańcy świata Anglikowie (…).

Poezja ukazana została w pieśni jako sztuka w istocie swojej wzniosła, której twórca (poeta) staje się niczym ptak szybujący do nieba. Talent, choć to słowo tu nie pada, to wyjątkowy

Zobacz również

Losowe zadania

Komentarze (1)
Wynik działania 2 + 2 =
10/10
2017-03-21 20:12:12
ok
Ostatnio komentowane
Synod w Jamni zaczyna być podważany jako niezaistniały.
Marcin • 2020-08-01 22:23:11
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28