Jan Kochanowski, Nie zawżdy, piękna Zofija – analiza i interpretacja

Utwór Nie zawżdy, piękna Zofija, znany również jako Pieśń XXII, traktuje o przemijalności ludzkiego życia. Kochanowski nawiązuje tym samym do, znanego i popularnego w okresie romantyzmu, powiedzenia „carpe diem” – chwytaj dzień, wyrażając przeświadczenie, że życie jest krótkie i należy je jak najlepiej wykorzystać.

Podmiot liryczny kieruje swoje słowa bezpośrednio do tytułowej Zofii:

Nie zawżdy, piękna Zofija,
Róża kwitnie i lelija;
Nie zawżdy człek będzie młody
Ani tej, co dziś, urody.

W swojej refleksji jest przekonany, że człowiek nie zawsze będzie młody, a jego obecna uroda przeminie. Takie następstwo i upływ czasu dotknie każdego człowieka.

Jan Kochanowski nawiązuje w tekście jeszcze do innego znanego powiedzenia autorstwa Heraklita, który mawiał, że „panta rei” – wszystkie rzeczy płyną:

Czas ucieka jak woda,
A przy nim leci Pogoda

Kolejną inspiracją dla renesansowego poety był fakt następstwa pór roku – cykl przyrody jest jednak ciągle następuje na nowo, przyroda się odradza w przeciwieństwie do życia ludzkiego. To co przemija już nie powraca. Tutaj nie obowiązuje zasada cykliczności, dlatego podmiot przekonuje adresatkę swojej wypowiedzi do korzystania z każdej możliwej chwili życia i przeżywania jej jak najpełniej:

Już wiosna, już lato minie,
A ten z głowy mróz nie zginie.

Polecamy również:

Komentarze (1)
Wynik działania 3 + 4 =
Laluna
2023-01-23 18:33:09
Ciekawi mnie, o co chodzi z mrozem na włosach
  • Najnowsze
  • Losowe
Ostatnio komentowane
I cóż miał rację Marek Aureliusz który chciał podbić Germanię uderzeniem przez Mor...
• 2024-07-06 19:45:33
O tym, że zmienne w czasie pole elektryczne jest źródłem pola magnetycznego, napisał ...
• 2024-06-27 07:25:33
ok
• 2024-06-05 13:52:17
nadal nie umiem tego napisać
• 2024-06-04 10:48:42
Mógłby być jeszcze do tego cały utwór napisany.
• 2024-06-03 19:41:43