Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Jan Kochanowski, Nie zawżdy, piękna Zofija – analiza i interpretacja

Utwór Nie zawżdy, piękna Zofija, znany również jako Pieśń XXII, traktuje o przemijalności ludzkiego życia. Kochanowski nawiązuje tym samym do, znanego i popularnego w okresie romantyzmu, powiedzenia „carpe diem” – chwytaj dzień, wyrażając przeświadczenie, że życie jest krótkie i należy je jak najlepiej wykorzystać.

Podmiot liryczny kieruje swoje słowa bezpośrednio do tytułowej Zofii:

Nie zawżdy, piękna Zofija,
Róża kwitnie i lelija;
Nie zawżdy człek będzie młody
Ani tej, co dziś, urody.

W swojej refleksji jest przekonany, że człowiek nie zawsze będzie młody, a jego obecna uroda przeminie. Takie następstwo i upływ czasu dotknie każdego człowieka.

Jan Kochanowski nawiązuje w tekście jeszcze do innego znanego powiedzenia autorstwa Heraklita, który mawiał, że „panta rei” – wszystkie rzeczy płyną:

Czas ucieka jak woda,
A przy nim leci Pogoda

Kolejną inspiracją dla renesansowego poety był fakt następstwa pór roku – cykl przyrody jest jednak ciągle następuje na nowo, przyroda się odradza w przeciwieństwie do życia ludzkiego. To co przemija już nie powraca. Tutaj nie obowiązuje zasada cykliczności, dlatego podmiot przekonuje adresatkę swojej wypowiedzi do korzystania z każdej możliwej chwili życia i przeżywania jej jak najpełniej:

Już wiosna, już lato minie,
A ten z głowy mróz nie zginie.

Zobacz również

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 4 + 5 =
Ostatnio komentowane
KKKK
MISTRZ • 2020-04-03 14:45:57
d
d • 2020-04-03 13:15:01
n
bn • 2020-04-03 12:55:19
super
xxgosiaxx123456 • 2020-04-03 11:05:11
Prawie jakbym widział to, czego nie uczyłem się w szkole średniej, a być może to jes...
Aleksander • 2020-04-03 10:40:04