Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
wew
wewe • 2019-10-17 19:56:19
No elo
Elo • 2019-10-16 18:14:00
nie fajne
wertyuiop[] • 2019-10-16 16:41:14
Podobno pan Erwin oprócz żony miał wiele związków nieformalnych z innymi kobietami. R...
Marcin • 2019-10-16 12:12:31
Podobno Alessandro Volta był bardzo pobożny. Codziennie uczęszczał na Mszę Świętą...
Marcin • 2019-10-16 12:06:53
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Pieśń XIV z „Ksiąg Wtórych” ma w całości formę apelu do najwyższych władz w kraju. Poeta – stając po stronie poddanych, prostych ludzi – przypomina władcom o ciążącej na nich odpowiedzialności. Podkreśla, że władza nie jest prawem, ale trudnym obowiązkiem, zwierzchnością nad „stadem bożym”.

Kochanowski wyraźnie zaznacza, że wszelka zwierzchność pochodzi od Boga, a każdy ziemski władca jest w pewien sposób następcą Stwórcy. Co za tym idzie, władza niesie ze sobą obowiązek pełnej odpowiedzialności za los poddanych. Każdy władca będzie się też musiał ze swego panowania rozliczyć – przed ludźmi i Bogiem.

(…) A wam więc nad mniejszymi zwierzchność jest dana, / Ale i sami macie nad sobą pana (…).

Co ważne, autor przypomina także o równości wszystkich wobec Stwórcy, który

(…) ani się pyta, / Jeśli kto chłop czyli się grofem poczyta (…).

Władza to wartość przemijająca, po śmierci zarówno władca, jak i poddany będą sądzeni według takich samych zasad.

Pieśń ma budowę regularną, składa się z pięciu czterowersowych strof o układzie rymów aabb (swojemi – ziemi, rzeczy – pieczy). Każdy z wersów ma 12 sylab.

Występują w niej następujące środki stylistyczne: apostrofy („Wy, mówię, którym, ludzi paść poruczono”), epitety („pospolitą rzeczą”, „stadem bożym”) oraz powtórzenia („wy”).

Podmiot liryczny w pieśni „Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie”

W Pieśni XIV Jana Kochanowskiego występuje podmiot liryczny bezpośredni, pierwszoosobowy („Więc ja podobno z mniejszym niebezpieczeństwem/ Grzeszę, bo sam się tracę swym wszeteczeństwem”). Zwraca się on z apelem do rządzących państwem („Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie…”) oraz do każdego człowieka sprawującego władzę w szerszym bądź węższym zakresie.

Polecamy również:

Komentarze (2)
5 + 3 =
Komentarze
iola • 2019-09-15 20:44:16
Co cię to?
Mariola • 2019-06-04 15:44:24
no co tam?