Poezja religijna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady - strona 2

ewangelia”, „Syn ziemi”, „Modlitewnik” czy „Psalmy Dawidowe”.

Ponadto powojenny nurt religijny sygnują nazwiska twórców takich jak: Jan Twardowski, ksiądz Janusz Pasierb, Anna Kamieńska, Roman Brandstaetter, Zbigniew Jankowski, Karol Wojtyła czy Tadeusz Żukowski.

Pisarstwo Twardowskiego (np. tomy „Znaki ufności”, „Zeszyt w kratkę”, „niebieskie okulary”, „Rachunek dla dorosłego”, „Który stwarzasz jagody”, „Sumienie ruszyło”) w sensie literackim stanowiło wyraźne nawiązanie do poetyki barokowego konceptu. Poetę fascynowały paradoksy i oksymorony wyrażające głębokie sprzeczności tkwiące w świecie. Za pomocą tego typu środków Twardowski stawiał najbardziej uniwersalne pytania natury metafizycznej, dotyczące miłości, śmierci czy przemijania. Religijność tej poezji była niezwykle subtelna i pozbawiona zabarwienia moralizatorskiego. Najlepiej charakteryzują ją słowa jednego z wierszy poety: „Nie przyszedłem pana nawracać”.

Poetą-kapłanem był również Janusz Pasierb, autor m.in. tomów: „Kategoria przestrzeni”, „Zdejmowanie pieczęci”, „Wiersze religijne”. Anna Kamieńska z kolei odwoływała się do tradycji biblijnej, rozważając tajemnicę cierpienia w perspektywie religijnej, a także czerpała

Komentarze (0)
Wynik działania 2 + 3 =
Ostatnio komentowane
TO NIE JEST INTERPRETACJA. MOIM ZDANIEM NAJGORSZA INTERPRETACJA NA ŚWIECIE. MOJA P. OD PO...
ŻAŁOSNE • 2020-10-28 23:03:24
7y6yy
ytyio yguig • 2020-10-28 18:58:23
Tekst jest napisany z błędami. (lata panowania) Hammurabi nie zjednoczył pierwszy Samar...
Historyk • 2020-10-28 17:07:17
To jest 7.
Alice • 2020-10-28 11:43:13
hyggyy
jhfhftu • 2020-10-28 10:30:09