Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Poezja religijna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady - strona 2

Ostatnio komentowane
iknhnni
polklll • 2020-01-17 13:54:01
NIe sądzĘ
UGA BUGA • 2020-01-16 18:08:43
xd
utylizacja • 2020-01-15 22:59:33
wielkie XD
HAHAHAHA • 2020-01-15 17:06:09
Bardzo ograniczona ilość przykładów, wzory maja o wiele wieksze zastosowanie niz podst...
Janko • 2020-01-14 22:35:23
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

ewangelia”, „Syn ziemi”, „Modlitewnik” czy „Psalmy Dawidowe”.

Ponadto powojenny nurt religijny sygnują nazwiska twórców takich jak: Jan Twardowski, ksiądz Janusz Pasierb, Anna Kamieńska, Roman Brandstaetter, Zbigniew Jankowski, Karol Wojtyła czy Tadeusz Żukowski.

Pisarstwo Twardowskiego (np. tomy „Znaki ufności”, „Zeszyt w kratkę”, „niebieskie okulary”, „Rachunek dla dorosłego”, „Który stwarzasz jagody”, „Sumienie ruszyło”) w sensie literackim stanowiło wyraźne nawiązanie do poetyki barokowego konceptu. Poetę fascynowały paradoksy i oksymorony wyrażające głębokie sprzeczności tkwiące w świecie. Za pomocą tego typu środków Twardowski stawiał najbardziej uniwersalne pytania natury metafizycznej, dotyczące miłości, śmierci czy przemijania. Religijność tej poezji była niezwykle subtelna i pozbawiona zabarwienia moralizatorskiego. Najlepiej charakteryzują ją słowa jednego z wierszy poety: „Nie przyszedłem pana nawracać”.

Poetą-kapłanem był również Janusz Pasierb, autor m.in. tomów: „Kategoria przestrzeni”, „Zdejmowanie pieczęci”, „Wiersze religijne”. Anna Kamieńska z kolei odwoływała się do tradycji biblijnej, rozważając tajemnicę cierpienia w perspektywie religijnej, a także czerpała

Polecamy również:

  • Turpizm - definicja, przykłady, autorzy

    Turpizm to zjawisko w polskiej poezji współczesnej, którego nazwa wywodzi się od łacińskiego słowa „turpis”, znaczącego tyle co „szpetny, brzydki”. Polega on zatem na świadomym wykorzystywaniu elementów brzydoty w tekście poetyckim. Do owych elementów należą takie... Więcej »

  • Klasycyzm - Neoklasycyzm - definicja, cechy, przedstawiciele

    Neoklasycyzm to jeden z nurtów w polskiej poezji po 1956 roku, który charakteryzuje się światopoglądowo-estetycznym powrotem do tradycji. Poeci tworzący w obrębie tego prądu odwołują się do szeroko rozumianych wzorców artystycznych zaczerpniętych z przeszłości. Więcej »

  • Poezja lingwistyczna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja lingwistyczna to nurt w obrębie polskiej liryki, który pojawia się pod koniec lat 50. XX wieku. Nawiązuje on do tradycji Awangardy Krakowskiej. W centrum tego nurtu znajduje się językowy eksperyment – lingwiści traktują słowo jako narzędzie docierania do znaczeń ukrytych i nieoczywistych Więcej »

  • Poezja konkretna - definicja, cechy, przykłady

    Poezja „konkretna”, jak podaje „Słownik terminów literackich”, wywodzi się ze zjawisk takich jak: dadaizm, futuryzm czy letryzm, opierających się na językowych eksperymentach. Nurt ten narodził się w latach 50. XX w. jednocześnie w Szwajcarii i w Brazylii, a pod koniec lat 60. dotarł... Więcej »

  • Poezja erotyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

    Polska współczesna poezja erotyczna sygnowana jest przede wszystkim dwoma nazwiskami słynnych poetek: Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Haliny Poświatowskiej. Jasnorzewska, nazywana polską Safoną, w wybitny sposób wprowadziła do poezji subtelne kobiece przeżycia miłosne, a także problematykę ciała. Więcej »

Komentarze (0)
5 + 5 =