Poezja erotyczna po 1945 r. - cechy, twórcy, przykłady

Polska współczesna poezja erotyczna sygnowana jest przede wszystkim dwoma nazwiskami słynnych poetek: Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i Haliny Poświatowskiej.

Jasnorzewska, nazywana polską Safoną, w wybitny sposób wprowadziła do poezji subtelne kobiece przeżycia miłosne, a także problematykę ciała. W formie niezwykle skondensowanej miniatury poetka potrafiła oddać istotę interesującej ją problematyki. Udało jej się przedstawić wszystkie etapy miłosnego związku: począwszy od pierwszej fascynacji po rozpacz rozstania i nostalgię wspomnień.

W zbiorach Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej – „Niebieskie migdały”, „Różowa magia”, a następnie „Pocałunki” czy „Dancing” – można odnaleźć erotykę pozbawioną zbędnego patosu i egzaltacji. Mamy tu do czynienia z maksymalnym autentyzmem, niejednokrotnie zabarwionym lekką ironią i żartem.

Można powiedzieć, że podobnym tropem kierowała się Halina Poświatowska. Już pierwszy z jej zbiorów pt.: „Hymn bałwochwalczy” zapowiadał koncentrację na problematyce kobiecej cielesności, wyraźnie gloryfikowanej, wręcz sakralizowanej. Ciało, postrzegane przede wszystkim w perspektywie erotycznej, staje się tu obiektem najwyższego uwielbienia – „hymnu bałwochwalczego”.

Komentarze (0)
Wynik działania 1 + 1 =
Ostatnio komentowane
5dobrze
Ggbnnmjbb • 2020-10-21 16:57:19
n
hh • 2020-10-21 14:55:15
które to interpretacja?
Sylwia • 2020-10-18 12:46:17
Dobre
Bartek • 2020-10-18 12:38:41
Dzięki
Siano • 2020-10-17 15:44:01