Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pieśń świętojańska o Sobótce - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
Mamy jedną, czy wiele pór roku? Zdanie "wylewy, siewy oraz zbiory odpowiadały współcz...
Gość • 2019-09-15 16:17:10
spoczko bardzo
Marco Polo • 2019-09-15 16:04:28
super
ilka • 2019-09-14 18:20:40
refsd
sd • 2019-09-14 10:11:39
Oskarżony o herezję i... ( brak odwagi u autora?)
hus • 2019-09-13 21:58:10
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Pieśń świętojańska o Sobótce” składa się się z dwunastu mniejszych pieśni, wykonywanych przez kolejne panny przy okazji święta sobótki. Całość utrzymana jest w tonie sielanki i stanowi pochwałę wiejskiego życia, miłości oraz poezji.

Sobótka to staropolski obrzęd, odbywający się w nocy, w wigilię dnia świętego Jana, czyli z 23 na 24 czerwca. Mieszkańcy wsi spotykali się wtedy przy ognisku, by wspólnie świętować i śpiewać pieśni. Sobótkowe obrzędy wyznaczają tu sytuację liryczną, a śpiew panien stanowi integralną część rytuału.

O samej sobótce mówi pieśń pierwszej Panny. Jest ona pochwałą dawnego zwyczaju, miłego Bogu:

(…) Święto niechaj świętem będzie,/ Tak bywało przed tym wszędzie./ Święta przed tym ludzie czcili,/ A przedsię wszytko zrobili;/ A ziemia hojnie rodziła,/ Bo pobożność Bogu miła (…).

Praca nie przyniesie spodziewanego pożytku, jeśli się ją wykonuje w dni świąteczne, ponieważ ściąga to na ludzi Boski gniew w postaci nieurodzaju, suszy czy głodu: „Dziś bez przestanku pracujem/ I dniom świętym nie folgujem”. Święta trzeba należycie obchodzić.

Sobótka ma zatem istotne znaczenie – nie jest ono czczą rozrywką, ale religijnym obrzędem, mającym zapewnić wszystkim mieszkańcom

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 4 =