Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Pieśń świętojańska o Sobótce - interpretacja i analiza wiersza

Ostatnio komentowane
dobre pomocne ale mało przykładów niestety:(
kuba • 2018-09-20 19:22:38
za krótki
asd • 2018-09-20 13:05:09
Co to za trzykropki???!!!
Kamel • 2018-09-18 18:11:05
Wy Qnie
• 2018-09-18 13:07:35
Sam jesteś nein hitlerze
Bizon • 2018-09-22 15:37:24
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Pieśń świętojańska o Sobótce” składa się się z dwunastu mniejszych pieśni, wykonywanych przez kolejne panny przy okazji święta sobótki. Całość utrzymana jest w tonie sielanki i stanowi pochwałę wiejskiego życia, miłości oraz poezji.

Sobótka to staropolski obrzęd, odbywający się w nocy, w wigilię dnia świętego Jana, czyli z 23 na 24 czerwca. Mieszkańcy wsi spotykali się wtedy przy ognisku, by wspólnie świętować i śpiewać pieśni. Sobótkowe obrzędy wyznaczają tu sytuację liryczną, a śpiew panien stanowi integralną część rytuału.

O samej sobótce mówi pieśń pierwszej Panny. Jest ona pochwałą dawnego zwyczaju, miłego Bogu:

(…) Święto niechaj świętem będzie,/ Tak bywało przed tym wszędzie./ Święta przed tym ludzie czcili,/ A przedsię wszytko zrobili;/ A ziemia hojnie rodziła,/ Bo pobożność Bogu miła (…).

Praca nie przyniesie spodziewanego pożytku, jeśli się ją wykonuje w dni świąteczne, ponieważ ściąga to na ludzi Boski gniew w postaci nieurodzaju, suszy czy głodu: „Dziś bez przestanku pracujem/ I dniom świętym nie folgujem”. Święta trzeba należycie obchodzić.

Sobótka ma zatem istotne znaczenie – nie jest ono czczą rozrywką, ale religijnym obrzędem, mającym zapewnić wszystkim mieszkańcom

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 1 =