Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Narracja w Chłopach

Ostatnio komentowane
Elo mordo
XD • 2019-09-20 06:19:38
zgadzam się Lujiki ehh na tyvh stronach to potrafią bzdury pisać
SUZUKI motorsss • 2019-09-20 16:37:42
/
mari • 2019-09-19 15:47:31
bardzo fajne :)
twoja stara • 2019-09-19 12:32:42
Dawid ogar się do dziewczyny wyskakujesz ?!
AUU GŁOWA W BETONIARCE • 2019-09-20 16:39:11
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Kazimierz Wyka wskazał na istnienie trzech narratorów w „Chłopach”. Wymienia on: wiejskiego gadułę, młodopolskiego stylizatora i realistycznego obserwatora. Owe typy narracji występują, zdaniem Wyki, naprzemiennie i mają odrębne zadania (esej Wyki pt.: „Próba nowego odczytania <<Chłopów>> Reymonta”).

Wiejski gaduła ma w „Chłopach” rolę dominującą. Wyraża się niczym jeden z mieszkańców Lipiec, a więc stylizowaną gwarą. Podobnie też postrzega świat. Niczym dobry gospodarz opowiada o uprawie ziemi, wartości zwierząt, obrzędach i zwyczajach. Od bohaterów różni go przede wszystkim dystans do przedstawionych wydarzeń. Ten typ narracji służy głównie ukazaniu obyczajowości i codziennych zajęć bohaterów, a także wprowadzaniu partii dialogowych.

Przykład: (…) Juści, że Antek ino tego czekał, bo wnet bokiem karczmy się przecisnął i spokojnie witał się z nimi, choć Józka umyślnie się odwróciła. - Przyszliście na muzykę czy na zmówiny Małgośki? - Na muzykę... - odparła cicho, bo głos jej całkiem odjęło wzruszenie. Stali przy sobie czas jakiś bez słowa, jeno dychali prędzej, a ukradkiem zaglądali sobie w oczy, tanecznicy zepchnęli ich pod ścianę, Nastkę pojął do tańca Szymek, Józka też się gdzieś

Polecamy również:

Komentarze (0)
5 + 2 =