Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dwa oblicza sarmatyzmu - Jan Chryzostom Pasek i Wacław Potocki wobec sarmatyzmu

Ostatnio komentowane
W przykładzie A jest błąd: Wynik to x^2+4x+19 R=83
b1nd • 2018-11-13 19:33:58
praca nie na temat karolino szwajko
huba buba • 2018-11-13 19:36:50
słabo mogłeś/mogłaś bardziej się postarać?
lena • 2018-11-13 17:34:54
ojczyzna to kraj w którym mieszkasz
minik • 2018-11-13 17:05:47
Totalny odlot
Kaczor • 2018-11-12 15:51:46
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sarmatyzm okazał się w polskiej literaturze barokowej, choć nie tylko, zjawiskiem absolutnie jednostkowym i niepowtarzalnym – podobna stylistyka nie znalazła realizacji w twórczości pisarskiej żadnego innego państwa, aż do epoki romantyzmu trudno również odnaleźć zjawisko równie barwne i inspirujące artystów.

Na uwagę zasługuje z pewnością różnorodność sposobów postrzegania i literackich realizacji owego nurtu przez twórców – zarówno pisarzy epok późniejszych, dokonujących z nim rozmaitych rozliczeń, jak i tych, którzy w zetknięciu z ową tradycji budowali swój styl, współtworząc jednocześnie prąd myślowy, jaki wziął z niej początek.

Dwoma najważniejszymi przedstawicielami nurtu sarmackiego w polskiej literaturze baroku okazali się Jan Chryzostom Pasek i Wacław Potocki. Czas ich działalności pisarskiej, jak i rzeczywiste biografie są w dużej mierze zbieżne, znacząco jednak różni się sposób, w jaki obaj twórcy postrzegali ówczesne zjawiska społeczne.

Najpopularniejsze dzieło Potockiego – „Transakcja wojny chocimskiej” – powstało prawdopodobnie nieco wcześniej niż zbliżone do niego tematycznie „Pamiętniki”. Utwór Potockiego wyrósł jednak ze zgoła odmiennych pobudek niż zapis dziejów

Polecamy również:

Komentarze (0)
3 + 1 =