Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Dwa oblicza sarmatyzmu - Jan Chryzostom Pasek i Wacław Potocki wobec sarmatyzmu

Ostatnio komentowane
zupa je
pupa • 2020-02-22 16:10:06
Pawle, dziękujemy za zwrócenie uwagi - tekst został już poprawiony.
ADMIN • 2020-02-21 08:23:54
Dziękujemy za zwrócenie uwagi, wpis został poprawiony.
ADMIN • 2020-02-21 08:31:24
Fajne ale lepiej jak by było w podpunktach ! Fajna Stronka KC !
Filut • 2020-02-20 19:33:52
Przydatne Dzięki temu zrobiłem zadanie z chemii oczywiście
KNDisso • 2020-02-19 18:50:16
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Sarmatyzm okazał się w polskiej literaturze barokowej, choć nie tylko, zjawiskiem absolutnie jednostkowym i niepowtarzalnym – podobna stylistyka nie znalazła realizacji w twórczości pisarskiej żadnego innego państwa, aż do epoki romantyzmu trudno również odnaleźć zjawisko równie barwne i inspirujące artystów.

Na uwagę zasługuje z pewnością różnorodność sposobów postrzegania i literackich realizacji owego nurtu przez twórców – zarówno pisarzy epok późniejszych, dokonujących z nim rozmaitych rozliczeń, jak i tych, którzy w zetknięciu z ową tradycji budowali swój styl, współtworząc jednocześnie prąd myślowy, jaki wziął z niej początek.

Dwoma najważniejszymi przedstawicielami nurtu sarmackiego w polskiej literaturze baroku okazali się Jan Chryzostom Pasek i Wacław Potocki. Czas ich działalności pisarskiej, jak i rzeczywiste biografie są w dużej mierze zbieżne, znacząco jednak różni się sposób, w jaki obaj twórcy postrzegali ówczesne zjawiska społeczne.

Najpopularniejsze dzieło Potockiego – „Transakcja wojny chocimskiej” – powstało prawdopodobnie nieco wcześniej niż zbliżone do niego tematycznie „Pamiętniki”. Utwór Potockiego wyrósł jednak ze zgoła odmiennych pobudek niż zapis dziejów

Polecamy również:

Komentarze (0)
1 + 3 =