Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

Teatr i dramat współczesny - cechy, przykłady, autorzy - strona 2

sztuki, w której wprowadzono socrealizm. Już w 1946 roku zdjęto z afisza niemal całą polską klasykę: „Dziady” Mickiewicza, „Irydiona” Krasińskiego. „Zemstę” Fredry. Teatr miał być prosty i zrozumiały dla masowego odbiorcy. Jedynymi znaczącymi sztukami, które udało się wystawić w tym okresie, były „Dwa teatry” Jerzego Szaniawskiego i „Niemcy” Leona Kruczkowskiego (forma „dramatu idei”). Po 1956 roku nastąpił natomiast rozkwit twórczości Tadeusza Różewicza i Sławomira Mrożka. Gombrowicza właściwie nie wystawiano (premiera „Ślubu” miała miejsce w 1974 roku w Teatrze Dramatycznym w Warszawie).

Istotnym zjawiskiem był również w tym czasie dramat poetycki, reprezentowany przez Stanisława Grochowiaka („Szachy, „Chłopcy”), Zbigniewa Herberta („Jaskinia filozofów”, „Drugi pokój”, „Lalek”), Ireneusza Iredyńskiego („Męczeństwo z przymiarką”, „Żegnaj Judaszu”). Pojawiła się również forma słuchowiska radiowego (np. utwory Iredyńśkiego).

Osobne miejsce zajmowały eksperymenty teatralne: Teatr Laboratorium Jerzego Grotowskiego oraz teatr Tadeusza Kantora. Powstawały także teatry studenckie i wywodzące się z nich przedsięwzięcia, np. Teatr ST-u w Krakowie. W latach 70. z utworów młodszego pokolenia twórców należy także wymienić wybitne sztuki Helmuta Kajzara: „Rycerz Andrzej”, „Paternoster”. „Gwiazda”, reprezentujących „teatr odrealniony”.

W latach 70. do głosu dochodzi też nowy nurt w twórczości Tadeusza Różewicza. „Do piachu” to ostry rozrachunek z mitami romantycznymi, natomiast „Przyrost naturalny”,„Na czworakach”, „Białe małżeństwo” to próba zbadania relacji pomiędzy ciałem i ludzką psychiką. Epokę teatru polskiego po 1989 roku rozpoczynają zaś Janusz Głowacki, Tadeusz Słobodzianek i Bogusław Schaeffer.

Zobacz również

  • Teatr absurdu i groteski - cechy, przedstawiciele, przykłady

    Teatr absurdu i groteski to zjawisko charakterystyczne dla kultury XX wieku. Ukształtowało się ono na terenie Francji w twórczości Alfreda Jerry’ego („Ubu Król”) i Guillaume'a Apollinaire’a. Rozkwit teatru absurdu przypadł na II połowę XX wieku. Wzorcowe realizacje gatunku można odnaleźć u Samuela Bec...

    Więcej
  • Jerzy Grotowski (Teatr 13 Rzędów, Teatr Laboratorium) - opracowanie

    Jerzy Grotowski objął kierownictwo nad Teatrem 13 Rzędów w 1957 roku. Prowadził go wraz z Ludwikiem Flaszenem, a w 1959 roku przekształcił w Teatr Laboratorium 13 Rzędów. Był to okres przygotowania do późniejszej, eksperymentalnej twórczości Grotowskiego.

    Więcej
  • Tadeusz Kantor i Cricot 2 - opracowanie

    Tadeusz Kantor to jeden z najważniejszych polskich artystów. Urodził się w 1915 roku, w galicyjskim miasteczku Wielopole. Podczas studiów na krakowskiej ASP zaangażował się w Efemeryczny Teatr Marionetek. W czasie II wojny światowej założył w Krakowie konspiracyjny Teatr Niezależny, w którym grali miedzy innymi Tadeu...

    Więcej

Losowe zadania

Komentarze (0)
Wynik działania 5 + 3 =
Ostatnio komentowane
Pomylono kąty
dsf • 2020-06-22 16:11:37
wow
Kasia • 2020-06-17 11:55:30
jezu ale trudne
iwo • 2020-06-16 18:19:06
dzieki
halinka • 2020-06-15 11:00:28
Rzym podbity przez barbarzyńców powoli całkowicie zamierał. Styl romański jest uprosz...
Badacz wlotów i upadków cywilizacji • 2020-06-11 21:16:11