Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Regulaminie.
ZAMKNIJ X

Ignacy Krasicki Świat zepsuty - interpretacja i analiza satyry

Ostatnio komentowane
jak mnie dopadną to mnie zabiją przyjadą na swoich rowerkach kradzionych z złomu i aut...
janusz korwin darwin • 2020-01-22 13:12:07
Piszczałka "zamknięta" to piszczałka zamknięta obustronnie (jej długość fali to 2L...
Doktor • 2020-01-22 13:02:15
Artykuł należy uzupełnić o wykres funkcji P(t)=u(t)*i(t), ponieważ wartości skuteczn...
elfw • 2020-01-22 11:15:25
essa
knopers • 2020-01-20 18:18:59
no właśnie
co cie to 2 • 2020-01-20 15:57:36
Autor:
Drukuj
Drukuj
Rozmiar
AAA

„Świat zepsuty” otwiera cykl satyr wydany w 1779 roku (2. zbiór). Utwór ma charakter programowy, zapowiada treść całego zbioru, wskazuje na cel i przyczyny jego powstania. Już sam tytuł obrazuje pogląd poety na otaczającą go rzeczywistość. Wiersz wyróżnia także poważny ton, mimo iż otwiera on tom satyr, nie ma w nim elementów komicznych.

Podmiot liryczny to alter ego autora, który zapowiada, że w dalszych satyrach będzie „sarkać” na współczesny świat, w którym umarły dawne cnoty. W apostroficznym zwrocie: „Niech się miota złość na cię i chytrość bezczelna/ Ty mów prawdę, mów śmiało satyro rzetelna”, wskazuje autor na niezależność satyry – ona jedna nie podlega powszechnemu zepsuciu i ma odwagę piętnować zło.

W utworze dominuje posępny nastrój. Autor przedstawia otaczający go świat jako miejsce pogrążone w powszechnym zepsuciu. Nikt już nie pielęgnuje cnoty – ani starzy, ani młodzi, ani mężczyźni, ani białogłowy:

(…) Pełno ksiąg bezbożnych/ Pełno mistrzów zuchwałych, pełno uczniów zdrożnych;/ A jeśli gdzie się cnota i pobożność mieści,/ Wyśmiewa ją zuchwałość nawet w płci niewieściéj./ Wszędzie nierząd, rozpusta, występki szkaradne (…).

Współczesne zepsucie przeciwstawiane jest „dawnym

Polecamy również:

  • Świat zepsuty - treść satyry

    Wolno szaleć młodzieży, wolno starym zwodzić, Wolno się na czas żenić, wolno i rozwodzić, Godzi się kraść ojczyznę łatwą i powolną; A mnie sarkać na takie bezprawia nie wolno? Niech się miota złość na cię i chytrość bezczelna — Ty mów prawdę, mów śmiało, satyro rzetelna. Gdzieżeś,... Więcej »

Komentarze (0)
3 + 3 =